กักตุนข้าวของทะลุมิติยุคเจ็ดศูนย์ ฉันคือแก้วตาดวงใจของหนุ่มบ้านนา

ตอนที่ 50 กักตุนเสบียงทะลุมิติมายุค 70 ฉันคือแก้วตาดวงใจของหนุ่มบ้านป่า

6 นาที· 1.4K คำ

ตอนนี้ลู่จิ่งชวนยังอยู่ในป่าลึก ช่วงนี้แหล่งรับซื้อขาดแคลนสินค้า เขาจึงพาหลี่เว่ยกั๋วกับจางต้าจู้เข้าป่า ตั้งใจล่าสัตว์ไปส่งขาย

ตั้งแต่สองวันก่อน เขาวางกับดักไว้หลายจุดในป่าแล้ว ตอนนี้บนหลังสะพายปืนล่าสัตว์ที่พรานเฒ่ามอบให้ ส่วนเอวเหน็บมีดพร้าเล่มคมไว้ ท่วงท่าคล่องแคล่วปราดเปรียว

เขาสั่งให้หลี่เว่ยกั๋วกับจางต้าจู้ไปเก็บเหยื่อจากกับดักที่วางไว้ก่อนหน้านี้ ทั้งสองได้ของติดมือกลับมาจริง ๆ จับเก้งได้หนึ่งตัว ไก่ป่ากับกระต่ายป่าอีกสิบกว่าตัว พวกเขาใช้เชือกมัดเหยื่อแต่ละตัวให้เรียบร้อย ก่อนขนไปไว้ในถ้ำลับแห่งหนึ่ง

พวกเขาบังเอิญพบถ้ำแห่งนี้เมื่อหลายปีก่อน มันซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในป่า ตำแหน่งลับตาคนมาก ไม่เคยมีใครค้นพบ อีกทั้งยังอยู่ในป่าลึก พวกสมาชิกหน่วยผลิตไม่มีทางเข้ามาถึง

ลู่จิ่งชวนอาศัยรอยเท้าสัตว์ที่มีขนาดลึกตื้นต่างกันบนภูเขา ประกอบกับประสบการณ์ จึงหาบริเวณที่สัตว์ใหญ่เคลื่อนไหวได้ จากนั้นขุดหลุม ฝังหลักไม้ แล้วปูหญ้าทับ เขายังโปรยเมล็ดข้าวโพดคั่วกับผลไม้ป่ากำหนึ่งไว้รอบ ๆ กลิ่นหอมแบบนี้เป็นที่โปรดปรานของสัตว์ป่า

จัดการทุกอย่างเสร็จ เขาก็ไม่รั้งรอ ค่อย ๆ ถอยไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร แล้วหาที่นั่งบนกิ่งไม้ เขานิ่งเงียบราวเสือดาว กลั้นหายใจไม่ให้เกิดเสียง

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสียงหายใจหนัก ๆ ดังฮึดฮัดก็ดังมาจากในป่า

หมูป่าดำตัวหนึ่งสูงเกือบเท่าคน สูดดมกลิ่นพร้อมแกว่งหาง เดินอาด ๆ มาถึงข้างหลุม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป