สภาพถนนที่มุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นเมืองเทียนเป่ยแย่พอ ๆ กับที่คิดไว้
ไม่ต้องพูดถึงถนนหลายสายที่ใช้การไม่ได้ แค่ถนนลาดยางที่ปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็งก็ลื่นจนรถต้องลดความเร็วลงเกินครึ่งแล้ว ท้องฟ้าหม่นครึ้ม หิมะตกเป็นระยะ ๆ ทั้งหนาวเหน็บและอึดอัด
อาจเป็นเพราะอากาศหนาวก็ได้ ตลอดทางพวกเขาถึงไม่เจอสิ่งปนเปื้อนเลยสักตัว แม้แต่สัตว์ก็ยังไม่เห็น
โชคดีที่พอเข้าเขตเมืองเทียนเป่ย ถนนก็โล่งขึ้นทันตา ถนนสายหลักหลายสายดูเหมือนผ่านการเคลียร์มาแล้ว แทบไม่มีสิ่งกีดขวางชิ้นใหญ่ เหลือเพียงหลุมจากกระสุนปืนใหญ่จำนวนมากกับน้ำแข็งและหิมะที่ลื่นปรื๊ด
พอถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ หิมะก็หยุดตกในที่สุด บนถนนเริ่มมีคนกับรถคันอื่นให้เห็นเป็นครั้งคราว ยิ่งเข้าใกล้ฐานที่มั่นเมืองเทียนเป่ย รถและผู้คนก็ยิ่งมากขึ้น
ระหว่างทางพวกเขาค้นหาเสบียงตามอาคารต่าง ๆ ในเมือง ทั้งล่าสัตว์และจับสิ่งปนเปื้อนตัวเล็ก ๆ
ระหว่างพัก เจียงซุ่ยไปสอบถามจนรู้ว่า สถาบันวิจัยเมืองเทียนเป่ยรับซื้อสิ่งปนเปื้อนขนาดเล็กที่ยังมีชีวิต โดยเฉพาะพวกสัตว์ประหลาดที่ดูเหมือนเกิดจากสัตว์หลายชนิดหลอมรวมกัน
ได้ยินมาว่าจับได้หนึ่งตัวก็แลกไก่ได้หนึ่งตัว
แถวนี้ไม่เพียงมีรถและผู้คนมากมาย ยังมีผู้มีพลังพิเศษด้วย เจียงซุ่ยกับเซี่ยยั่นหานบังเอิญเดินผ่านจุดที่ผู้มีพลังพิเศษสองคนกำลังต่อสู้กันพอดี
คนหนึ่งปีนกำแพงเหมือนตุ๊กแก ส่วนอีกคนเก็บก้อนหินขว้างใส่กำแพงไปทั่ว พลังพิเศษของเขาน่าจะเกี่ยวกับความแม่นยำอะไรทำนองนั้น อัตราเข้าเป้าประมาณครึ่งต่อครึ่ง