ครั้งนี้ผู้ติดเชื้อตัวนั้นไม่ได้มาชนประตูห้องของเจียงซุ่ย แต่มันพังประตูบ้านของเพื่อนบ้านห้องข้าง ๆ แล้วไล่ตามเพื่อนบ้านที่หนีไปยังชั้นอื่น
จากข้อความในกลุ่มไลน์ของหมู่บ้านจัดสรร มันเดินเพ่นพ่านไปทั่วหมู่บ้าน พอได้ยินเสียงหรือเห็นแสงก็จะชนประตู
หลายครอบครัวต้องเคราะห์ร้ายเพราะมัน มีคนแจ้งตำรวจไปนานแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครมาจัดการ
เจียงซุ่ยแอบเดินไปที่ระเบียง ฝนยังคงตกหนัก ท่ามกลางพายุฝน เมืองทั้งเมืองมืดมิดและชวนอึดอัด เจียงซุ่ยเห็นเปลวไฟสว่างวาบขึ้นบนถนนไกล ๆ ก่อนจะได้ยินเสียงระเบิด
ท่ามกลางเสียงฝนกระหน่ำ หากตั้งใจฟังให้ดี ก็จะได้ยินเสียงปืนดังถี่ยิบ ทั้งใกล้ทั้งไกล แต่ทุกแห่งล้วนดุเดือด
เจียงซุ่ยรู้สึกหนักอึ้ง สถานการณ์เริ่มเข้าสู่ภาวะควบคุมไม่ได้แล้ว
ท้ายที่สุด ผู้ติดเชื้อในหมู่บ้านจัดสรรก็ไม่ได้ถูกจัดการ มันถูกดึงดูดด้วยคนที่พยายามหนีออกจากหมู่บ้าน จึงวิ่งตามออกไป ก่อนจะหายลับไปในม่านฝน
อาคารพักอาศัยกลับคืนสู่ความสงบ ในอากาศคล้ายจะมีกลิ่นคาวเลือดเจือจางอยู่ราง ๆ
หัวใจของเจียงซุ่ยเพิ่งจะวางลงได้เล็กน้อย จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากทางเดิน พร้อมเสียงพูดคุยแผ่วเบาที่ฟังไม่ชัด
เธอยกหน้าไม้คอมโพสิตขึ้นอีกครั้งทันที
คนข้างนอกไม่ได้มาเคาะประตูห้องของเธอกับเซี่ยยั่นหาน แต่ไปที่บ้านของเพื่อนบ้านห้องข้าง ๆ คนในบ้านนั้นตายหมดแล้ว ประตูเปิดอ้ากว้าง คนกลุ่มนี้กำลังค้นหาข้าวของในบ้านเพื่อนบ้าน
เจียงซุ่ยมองผ่านช่องมองประตู เห็นพวกเขาหอบหิ้วของหลายอย่างออกมา ตอนจากไปยังหยิบกุญแจไปด้วย ก่อนจะปิดประตูบ้านข้าง ๆ ให้เรียบร้อย