พลาดแล้ว! ดันไปช่วยวายร้ายโรคจิต

ตอนที่ 130 ฉันก็ชอบเธอมาก ๆ เหมือนกัน

7 นาที· 1.5K คำ

กำแพงไฟได้ผลชัดเจน เจียงซุ่ยนอนอยู่ใต้ผ้าห่ม แต่กลับรู้สึกร้อนขึ้นมา เธอดันกระเป๋าน้ำร้อนให้ห่างออกไปนิดหนึ่ง แล้วพลิกตัวไปมาอย่างนอนไม่หลับ

ท่ามกลางความเงียบสงัด เจียงซุ่ยได้ยินเสียงเปลวไฟลุกไหม้อยู่อีกฟากของกำแพงอย่างชัดเจน รวมถึงเสียงหายใจแผ่วเบาของเซี่ยยั่นหานใต้เตียง

เสียงหายใจสม่ำเสมอราบเรียบ ต่างจากตอนจูบกันอย่างสิ้นเชิง

เจียงซุ่ยนอนไม่ค่อยหลับ แต่ก็ไม่ค่อยอยากคุยกับเซี่ยยั่นหาน กลัวว่าเขาจะถามคำถามที่ตอบยาก

เธอคิดฟุ้งซ่านอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ก็นึกถึงร่างกายสูงเพรียวสวยงาม กล้ามเนื้อกระชับของเซี่ยยั่นหานขึ้นมาอีก จริง ๆ แล้วเธอยังไม่เคยพินิจกล้ามอกกับกล้ามท้องของเซี่ยยั่นหานดี ๆ สักครั้ง แค่เหลือบมองผ่าน ๆ เท่านั้น

รู้แค่ว่าพอถอดเสื้อแล้วหุ่นดีมาก

ปกติร่างกายเซี่ยยั่นหานเย็นเฉียบ แต่ตอนจูบกันร่างกายกลับร้อนขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่รู้ว่าตอนสัมผัส เขาจะร้อนขึ้นเร็วแบบนั้นด้วยหรือเปล่า

น่าจะใช่… เพราะตรงนั้นของเขาร้อนมากจริง ๆ

เจียงซุ่ยคิดจนหน้าแดง พอนึกได้ว่าเซี่ยยั่นหานนอนอยู่ข้าง ๆ ก็รู้สึกกระดากใจขึ้นมาทันที ใบหน้าร้อนผ่าว

โชคดีที่ในห้องมืด… ไม่สิ เจ้าเซี่ยยั่นหานนี่สายตาดี บางทีอาจมองเห็นก็ได้

เจียงซุ่ยรีบพลิกตัว หันหลังให้เซี่ยยั่นหาน หลับตาแล้วเริ่มนับแกะ

ห้ามคิดเรื่องไร้สาระอีกแล้ว

เธอฝืนทนอยู่ตั้งนาน ในที่สุดก็เคลิ้มหลับไป

อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นเรื่อย ๆ เจียงซุ่ยห่มผ้าหนาอยู่สองผืนจนรู้สึกร้อน เธอพลิกตัวโดยไม่รู้ตัว หันหน้าเข้าหาเซี่ยยั่นหาน มือข้างหนึ่งยื่นออกจากผ้าห่ม ห้อยอยู่ข้างเตียง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป