"เหอะ คนเยอะเหมือนกันนี่!"
เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นเยี่ยนซู่ และก็เห็นเยี่ยนซือหานที่อยู่ด้านหลังด้วย
คนรู้จักเยอะกว่าที่เขาคิด
จู่จงก็มองเยี่ยนซู่แวบหนึ่ง แววตาแปลกใจเล็กน้อย
สองคนนี้รู้จักกัน?
เซี่ยงเช่อตอนนี้ควงแขนเซี่ยงฉู่แน่นกว่าเดิม
สถานการณ์ยิ่งท่าไม่ดีขึ้นเรื่อย ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ลงมือทำร้ายคนรับใช้ของตระกูลจู่
ดูท่าตอนนี้ยังมีปัญหากับคนตระกูลเยี่ยนอีก
จู่จงขมวดคิ้วมองเยี่ยนซู่ด้วยความสงสัย ก่อนจะหันกลับมาจับจ้องที่เจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง
ตอนนี้จู่เหลียงเดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า "คุณชายเจียง ครั้งก่อนที่สำนักหลู่จากกันไปก็พักหนึ่งแล้ว ช่วงนี้สบายดีไหม?"
จู่จงตกใจอีกครั้ง มองน้องชายตัวเอง "จู่เหลียง นายก็รู้จักด้วย?"
"รู้จัก!"
จู่เหลียงพยักหน้า "ความสัมพันธ์ดีมาก เรื่องวันนี้ น่าจะเป็นความเข้าใจผิดกันมากกว่า!"
"ฮ่าฮ่า งั้นเหรอ?"
เยี่ยนซู่แววตาเย็นเยียบวาบ ก่อนหัวเราะขึ้นมา มองไปทางจู่จง "คุณชายจง ไอ้หมอนี่ทำร้ายคนใช้ของคุณ คุณคงไม่ทำเป็นยกโทษให้เพราะเห็นแก่หน้าน้องชายอย่างเดียวนะ?"
"เหอะ ๆ งั้นก็เสียชื่อตระกูลจู่แย่เลย!"
พูดพลางเยี่ยนซู่ก็มีสีหน้าเยาะเย้ยเต็มที่
"คุณชาย!"
เยี่ยนซือหานที่อยู่ด้านหลังได้ยินคำพูดของเยี่ยนซู่ อดพูดขึ้นมาไม่ได้
ตอนนี้อย่าเข้าไปยุ่งเลย
เจียงเสี่ยวไป๋มีความสามารถแค่ไหน เขาเห็นกับตา