"เฮ้ย ไอ้หนู..."
เจิ้งเหล่า (ท่านเจิ้ง) ยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่เจียงเสี่ยวไป๋ขัดขึ้นมาก่อน พร้อมรอยยิ้ม: "วางใจได้ ผมรับมือไหว!"
เจิ้งเหล่าขมวดคิ้ว: "แกจะรับมืออะไรไหว แกเป็นแค่เด็กหนุ่ม แล้วยังจะมีไม้ตายอะไรอีกหรือไง?"
"หลีกไป!"
ชายชราอารมณ์ร้อนที่เห็นเจิ้งเหล่าพูดจาเยิ่นเย้อ ใบหน้ายิ่งฉุนกว่าเดิม: "ไม่งั้นข้าจะจัดการแกด้วย!"
วินาทีที่เสียงจบลง ชายชราผู้นั้นก้าวออกมา เปลวไฟในอากาศก็ระเบิดขึ้นอย่างกะทันหัน
เจิ้งเหล่าสีหน้าเปลี่ยนอีกครั้ง พอจะเตรียมตอบโต้ ก็รู้สึกถึงแรงส่งจากด้านหลัง ตัวเองถูกเจียงเสี่ยวไป๋ส่งตัวออกไปโดยไม่ทันตั้งตัว
ในตอนที่รู้สึกตัวอีกที ก็ได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว
เจิ้งเหล่ารีบเงยหน้ามองไป
เห็นชายชราอารมณ์ร้อนมาถึงหน้าเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
ท่ามกลางแรงปะทะอันมหาศาล เกิดกระแสปะทะกันอย่างรุนแรงกับเจียงเสี่ยวไป๋
ใช่แล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋กำหมัดของชายชราอารมณ์ร้อนไว้แน่น ยืนนิ่งอยู่กับที่
เจิ้งเหล่าตะลึงไปเล็กน้อย
ส่วนชายชราที่โจมตีเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ตะลึงไม่แพ้กัน
แรงโจมตีของเขามันหนักแค่ไหน ตัวเขาเองรู้ดี
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เพียงไม่ถอย แต่ยังรับแรงโจมตีของเขาไว้ได้?
ในตอนนั้น ชายชราเรียกแรงที่มากกว่าเดิมออกมา
เปลวไฟลุกโชน
เสียงระเบิดดังสนั่น ขณะที่มันปะทะกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้ว พลังพลังพล่านไหลทะลักออกไป ปะทะตรง ๆ
บึ้ม!
แรงปะทะครั้งนี้หนักหน่วงมาก ชายชราถอยหลังออกไป