"ท่านเฉียนใช่ไหมครับ? ท่านแน่ใจนะที่จะให้พวกเราไป?"
เจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้นช้า ๆ
ตึง!
เสียงทึบดังขึ้น
พื้นใต้ร่างของเฉียนหยางแตกระเบิดทันที รอยร้าวน่าสะพรึงแผ่ขยายออกไปรอบทิศ
จ้าวถัวเห็นฉากนี้ ใบหน้าเปลี่ยนสีอีกครั้ง
เขาเคยสัมผัสสิ่งนี้จากเจียงเสี่ยวไป๋มาก่อน
แต่ดูจากรอยร้าวใต้เท้าของเฉียนหยางแล้ว แรงกดดันที่เขาแบกรับในตอนนั้นยังน่าตกใจและน่ากลัวกว่าอีก?
พูดอีกอย่างก็คือ ตอนนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ยังเก็บแรงไว้?
ขณะที่กำลังคิด เขากำลังจะห้ามเจียงเสี่ยวไป๋ เสียงของเฉียนหยางก็ดังขึ้นทันที: "ลองถึงขีดสุดดู!"
แทบจะทันทีที่คำพูดของเฉียนหยางสิ้นสุดลง เสียงดังสนั่นก็ดังขึ้น พื้นระเบิดออก เฉียนหยางทั้งร่างหายวับไป
พูดให้ชัดก็คือหล่นลงไปชั้นล่าง
ฉากนี้ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นพากันตกตะลึง ลุกขึ้นยืน
ใบหน้าจ้าวถัวเปลี่ยนสีรุนแรงขึ้นอีก กำลังจะพุ่งเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงดังสนั่นก็ดังขึ้น ร่างหนึ่งจากด้านล่างพุ่งตรงขึ้นมา
ร่างนั้นพุ่งมาพร้อมแสงสีม่วงเจิดจ้า ต่อยหมัดใส่เจียงเสี่ยวไป๋
ตึง!
อัสนีบาตสีม่วงดุร้ายพุ่งทะยาน
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นหลับตาพร้อมกัน เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็เห็น
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังบีบหมัดของเฉียนหยางเอาไว้
กระแสไฟฟ้าสีม่วงแผ่ซ่านไปทั่ว ภาพนี้ดูน่าสะพรึงอย่างยิ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา มือขวาเริ่มออกแรง เฉียนหยางใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงอยู่แล้ว ตอนนี้เหงื่อเย็นเริ่มผุดออกมา