"เอ๊ะ? ฟ...ท่านบรรพบุรุษเฟิ่ง?"
เมื่อจินเฟิงพูดจบ ชายชราคนนั้นก็หันมามอง สีหน้าชะงักไปชั่วขณะ ท่าทางดูไม่อยากเชื่อเท่าไหร่
ส่วนที่จินเฟิงเอ่ยปากก็ทำให้เจียงเสี่ยวไป๋และหยุนเฒ่าที่อยู่ข้างๆ ต่างแสดงสีหน้าแปลกใจออกมา
โดยเฉพาะเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้ายิ่งประหลาดสุดๆ
จินเฟิงรู้จักคนนี้ด้วยหรือ?
อีกอย่าง คนนี้เรียกจินเฟิงว่าท่านบรรพบุรุษเฟิ่ง แสดงว่ามีเรื่องเดียวเท่านั้น เหวินจ้านคนนี้น่าจะเป็นศิษย์นอกสังกัดของสำนักหลิงจี้ใช่ไหม?
เพราะคนนี้ผอมบางเหลือเกิน
ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิด ชายชราคนนั้นก็คำนับจินเฟิงอย่างนอบน้อม พร้อมพูดว่า "เหวินจ้านคารวะท่านจินเฟิง!"
"อืม ฉันแค่จะถามเธอ หน้าตาของฉัน เธอจะให้หรือไม่ให้!"
จินเฟิงเอ่ยปากอีกครั้ง
"ให้!"
ชายชราคนนั้นได้ยินแล้ว ก็กัดฟัน สุดท้ายก็พยักหน้า "ท่านบรรพบุรุษเฟิ่งเอ่ยปาก ฉันต้องให้!"
จินเฟิงมองชายชราคนนั้นแวบหนึ่งแล้วพูด "ก็นับว่าเธอยังดีอยู่ ตอนนั้นฉันช่วยพูดให้เธอ ช่วยชีวิตเธอไว้!"
"เขาเป็นใคร?"
เจียงเสี่ยวไป๋อดที่จะถามด้วยความสงสัยไม่ได้ในตอนนี้
"โอ้..."
จินเฟิงหันไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ "เมื่อก่อนเขาเป็นคนของสำนักหลิงจี้!"
"เขาเป็นคนของสำนักหลิงจี้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างแปลกใจ สายตากวาดมองชายชราคนนั้นอีกรอบ "รูปร่างแบบนี้ ไม่ค่อยเหมือนเลย!"
"อืม พ่อของเขาเป็นคนของสำนักหลิงจี้ แต่แม่เป็นศิษย์นอกสังกัด แล้วก็มีเขา!"
จินเฟิงอธิบาย "ตามกฎของสำนักหลิงจี้ ถ้าเขาไม่ได้สืบทอดสายเลือดของสำนักหลิงจี้ จะต้องถูกประหาร! และเขาก็ไม่ได้สืบทอดพอดี ดังนั้นฉันเลยช่วยขอร้องให้ สุดท้ายก็แค่ถอดชื่อรุ่นหลิงออก แล้วเนรเทศไป!"