ภายในโถงใหญ่
มีคนเกือบร้อยมาชุมนุมกัน
ตอนนี้กำลังแจกหมายเลข
เจียงเสี่ยวไป๋ขี้เกียจพูด เดินแทรกเข้าไปในแถวเลย ได้ป้ายหมายเลขมาหนึ่งอัน
เมื่อแจกเสร็จ ชายวัยกลางคนที่รับผิดชอบกล่าวว่า "ตามผมมา!"
พูดจบก็เดินกลับเข้าไปในทางเดิน
ระหว่างทาง ทุกคนถือโอกาสชื่นชมอักษรวิจิตรไปด้วย
ตอนผ่านมาถึงหมายเลขห้าสิบหก เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือทักเกิ่งเฟย
เกิ่งเฟยมองแล้วแอบถอนหายใจ
รู้งี้เขาควรปฏิเสธเรื่องแลกป้ายหมายเลขกับเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งแต่แรก
ไม่นานเจียงเสี่ยวไป๋ก็ตามมาถึงเขตภาพวาด
ที่นี่เหนือแต่ละจุดแขวนภาพวาดไว้
มีทั้งทิวทัศน์ภูผาธารา ภาพบุคคล และภาพพรรณไม้ ดูงามใช้ได้ทีเดียว
ตอนนี้เอง เขาเห็นจุดที่กงหัวอยู่
เหลือบมองภาพวาดนั้นแวบหนึ่ง
ร้อยวิหคมุ่งสู่หงส์ ต่อกันหลายแผ่น งามสมจริงราวมีชีวิต นับว่าไม่เลว
นิสัยคนผู้นี้แม้ด้อยไปหน่อย แต่ฝีมือก็นับว่าใช้ได้
ถัดมา เขายังพบผลงานชั้นยอดอีกมากมาย ล้วนดูประณีตงดงาม
เมื่อผ่านเขตภาพวาดแล้ว พวกเขามาถึงเขตหมากกระดาน บนผนังแขวนกระดานหมากค้างอยู่หลายกระดาน
ที่นี่ทุกช่วงระยะหนึ่งจะมีโต๊ะเก้าอี้หนึ่งชุด
ด้านบนระบุหมายเลขไว้
เจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้นั่งลงตามตำแหน่งของตัวเอง ฝั่งตรงข้ามก็มีชายคนหนึ่งนั่งลงอย่างรวดเร็ว
ทุกคนตอนนี้ต่างรอให้เริ่ม
เมื่อถึงเวลาแปดโมงครึ่ง ก็เห็นคนสิบกว่าคนเดินเข้ามา กระจายตัวอยู่ภายในเขต
บ้างถือกู่ฉิน บ้างถือกู่เจิง และยังมีเครื่องดนตรีโบราณหัวเซี่ยอีกนานาชนิด
เมื่อคนเหล่านี้เข้าประจำที่ ชายวัยกลางคนที่นำพวกเขามาก็เอ่ยขึ้นว่า "ทางเขตหมากกระดานใช้ระบบคัดออก แพ้คือตกรอบเลย เก็บป้ายหมายเลข"