"หืม?"
เสียงประหลาดใจดังขึ้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นทางขวาของเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"ล่องหน?"
เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึง
มีพลังเหนือธรรมชาติแบบนี้ด้วยเหรอ?
ทำยังไง?
สะท้อนแสง?
ท่ามกลางความประหลาดใจของเจียงเสี่ยวไป๋ มือขวาของร่างนั้นกำแน่น ในชั่วพริบตาก็มีพลังมหาศาลระเบิดออกมา
แต่มือของเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย ยังคงจับแขนของชายคนนั้นไว้
ชายคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ขอโทษนะ ปล่อยฉันได้ไหม?"
แม้จะพูดแบบนั้น แต่ในใจของชายคนนั้นกำลังปั่นป่วน
แรงเมื่อกี้ของเขาแรงมาก แต่กลับสะบัดมือเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ออก?
ใช่แล้ว ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
"ได้ แต่คุณทำยังไง?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย
ชายคนนั้นอึ้ง ถามตรงขนาดนี้เลย?
"ฉันบอกแล้ว คุณปล่อยฉัน?" ชายคนนั้นถาม
ระหว่างพูด เขาพยายามดิ้นรนดู แต่เจียงเสี่ยวไป๋ยังจับแน่นเหมือนคีมเหล็ก
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าหนักแน่น เพราะเขาสงสัยจริง ๆ
"บอกตามตรง ฉันมีความสามารถในการเปลี่ยนแสงได้ ผ่านการสะท้อนแสง ทำให้ฉันไร้ตัวตน!"
ชายคนนั้นอธิบาย "พูดง่าย ๆ ก็คือหลอกตาคุณ!"
"สุดยอด!"
เจียงเสี่ยวไป๋อุทานด้วยความตกตะลึง แล้วปล่อยมือของชายคนนั้น
ชายคนนั้นถอยหลังออกไปทันที น้ำเสียงกลายเป็นเย็นชา "ขอโทษด้วย ตอนที่คุณปล่อยฉัน คือวันตายของคุณ!"
ร่างทรุดลง มือทั้งสองไขว้กัน ชายคนนั้นเปล่งแสงเย็นวาบ "คาเคบุชิน โนะ จุสึ!"