"ฟู่..."
"เขาพูดจริงน่ะเหรอ?"
สิ้นเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ คนด้านนอกก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ห้านาที!
ที่ว่าห้านาทีนี้ไม่ใช่แค่เจียงเสี่ยวไป๋จะยืนหยัดได้ห้านาที แต่หมายถึงจะโค่นทั้งสี่คนให้ได้ภายในห้านาที!
ล้อเล่นหรือเปล่า?
โม่สวี่ตง หลัวซง และหลิวซือหมิงเองก็อึ้งไปเหมือนกัน
หลังจากนั้นสักพัก ทั้งสามก็สบตากัน ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาในที่สุด
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋สามารถโค่นทั้งสี่คนได้ภายในห้านาที นั่นคงเป็นมหากาพย์ละครใหญ่แน่ ๆ
มหากาพย์ที่เล่าขานสืบทอดในหน่วยพลังพิเศษต่อไปได้อีกยาวนาน
และมหากาพย์เรื่องนั้นก็จะกลบบรรยากาศมืดหม่นจากความพ่ายแพ้ยับเยินของพวกเขาทั้งสามลงได้อย่างสิ้นเชิง
ไม่รู้ทำไม ทั้งสามถึงรู้สึกดีใจมาก
พร้อมกันนั้นก็เริ่มคาดหวังให้เจียงเสี่ยวไป๋บดขยี้ทั้งสี่คนนั้น
ถึงแม้ว่า... พวกเขาเองจะคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย แต่ไม่รู้ทำไม ก็ยังคาดหวังอยู่
ในตอนนั้น ทั้งสามก็ก้าวออกไปข้างหน้าพร้อมกัน และพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "เดี๋ยวพวกผมจับเวลาให้เดี๋ยวนี้แหละ!"
พอพูดจบ ทั้งสามคนก็ชะงักไป แล้วมองหน้ากัน
นี่... ฮีโร่ย่อมคิดเห็นพ้องต้องกันนี่หว่า!
พวกเขาเจ้าเล่ห์ขนาดนี้เลยเหรอ?
โอ๊ย น่าอายชะมัด!
แต่... กลับดูน่าตื่นเต้นดีนะ!
"ฮ่าๆ!"
ทั้งสามหัวเราะเสียงดังหลังจากสบตากัน แล้วจึงหยิบมือถือออกมา หลัวซงก็ประกาศขึ้นว่า "พวกเราสามคนเป็นกรรมการให้!"
พอทั้งสี่คนเห็นท่าทางของสามคนนั้นก็เดือดดาลนัก
สามคนนี้อยู่ข้างไหนกันแน่ ทำไมรู้สึกแปลก ๆ ยังไงไม่รู้?
ทั้งสี่คนสูดหายใจลึก ก่อนจะหันกลับไปด้วยความโกรธ
ตอนนั้นชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้าก็พูดขึ้นว่า "ผมชื่อห่าวซิ่น พลังลม พลังเหนือธรรมชาติ!"