"คำราม!"
อักขระลอยวนอยู่กลางอากาศ ทันใดนั้นอสูรร้ายตนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากอักขระนั้น
อสูรร้ายตัวนี้ใหญ่โตมโหฬาร
ทั่วร่างเต็มไปด้วยลวดลายลึกลับ คล้ายเสือในยุคปัจจุบัน แต่ก็มีความแตกต่าง
เพราะอสูรร้ายตนนี้มีดวงตาถึงสองคู่
เมื่อกระพริบตา เปี่ยมไปด้วยความลึกลับและดุร้าย
ชายชราไห่เช็ดคราบเลือดที่มุมปาก
อสูรตนนี้คือสิ่งที่เขายืมมา
ความสามารถของมันแข็งแกร่งเพียงใด แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้
เจียงเสี่ยวไป๋ต้องตายแน่
แววตาของชายชราไห่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
เขามองไปที่อสูรร้ายตัวนั้นแล้วพูดว่า "ฆ่ามันซะ!"
อสูรร้ายคำราม ร่างกายก็ใหญ่โตขึ้นอย่างฉับพลัน กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนในที่นั้นหน้าซีดเผือด
อสูรจากโลกภายในนี่มันแข็งแกร่งเกินไปแล้วใช่ไหม?
ผู้อาวุโสไท่ชิงกุมขมับ
ก่งเจี๋ยถอนหายใจ
เจ้านี่ดูสถานการณ์ไม่ออกจริง ๆ
ผู้อาวุโสฟางที่อยู่ตั้งแต่แรก ใบหน้าก็กระตุก สายตามองไปที่แมวเก้าหางบนไหล่ของเจียงเสี่ยวไป๋
เมื่อสังเกตเห็นว่าในดวงตาของแมวเก้าหางเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ขนลุกก็ผุดขึ้นมาทันที
นี่มันจุดไฟในส้วม หาเรื่องตายชัด ๆ!
คำราม!
อสูรร้ายคำราม แล้วกระโจนเข้าใส่เจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว
เขากลัวเหรอ?
ไม่ใช่ เขาแค่ถอยให้มีที่ว่าง
ฟิ้ว...
เสียงเสียดแทงแก้วหูดังขึ้น เงาสีขาวพุ่งออกมา ร่างนั้นขยายจากเล็กกลายเป็นใหญ่ ร่างกายมหึมา กรงเล็บคมกริบ
วินาทีที่หางสีขาวทั้งเก้าเส้นปรากฏออกมา