“เผ่า...เผ่าปีศาจจิ้งจอก?”
ชายชราที่ตามฟางฟู่มาด้วยได้สติเป็นคนแรก รูม่านตาหดลงทันที
สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ฟางฟู่ได้ยินเสียงชายชราก็ได้สติกลับมา มองเสี่ยวอีด้วยความเหลือเชื่อ ก่อนหันไปถามเจียงเสี่ยวไป๋ว่า “เธอ...เธอมากับพวกคุณด้วยเหรอ?”
“อืม!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ
ฟางฟู่รู้สึกนับถืออย่างสุดใจ จึงพูดว่า “พาหนึ่งคนแถมหนึ่งคน แต่พวกคุณไม่ใช่มีกันสองคนเหรอ?”
พูดพลางฟางฟู่ก็ทำท่าเชื้อเชิญ “ไปเถอะ พวกเราเข้าไปคุยข้างในกัน!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พาโหลวหยางและเสี่ยวอีเดินเข้าไปข้างใน
ระหว่างนี้ เสี่ยวอีมีสีหน้าระแวดระวัง มือยังคงจับเสื้อของเจียงเสี่ยวไป๋ไว้ไม่ปล่อย
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น จึงตั้งใจชะลอฝีเท้าลงบ้าง
ตามคำเชื้อเชิญของฟางฟู่ ทั้งสามคนนั่งลงในห้องประชุมชั่วคราว
ตอนที่เข้ามา สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ถูกดึงดูดด้วยรูปถ่ายที่ปรากฏบนจอกลางอากาศก่อน
รูปถ่ายบนจอดูแปลกประหลาดมาก ด้านบนเป็นร่างศพของคน แต่กลับไร้ศีรษะ
หลายศพเป็นแบบนั้น
แถมยังมีร่องรอยประหลาดอีกมากมาย ดูพิลึกอย่างยิ่ง
ขณะที่เขากำลังสงสัย ฟางฟู่หันไปมองชายชราผู้นั้นแล้วพูดว่า “ผู้อาวุโสจ้าว ท่านกลับไปก่อนไหม? ผมจะรีบจัดหาคนให้ท่านโดยเร็ว!”
“ไม่ต้อง ข้ารออยู่ที่นี่แหละ!”
เสียงของผู้อาวุโสจ้าวดังขึ้น
เขาตระเวนไปหลายเมืองเพื่อขอยืมตัวคน แล้วผลล่ะ?
แหะๆ สุดท้ายก็หายเงียบไปหมด
ดังนั้นเขาจึงฉลาดขึ้น การรออยู่ที่นี่ดีที่สุดแล้ว