เทพหมอพิทักษ์บุปผา

ตอนที่ 1609 จงถือว่ามันไม่ใช่ลูกของฉันก็แล้วกัน

5 นาที· 1.2K คำ

"ผ่านไปด้วยดีไหม?"

เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของปรมาจารย์ขั้นเซิ่งแล้ว รู้สึกสงสัย "ทำไมถึงพูดแบบนั้น?"

"วิญญาณจำลองที่สำนักวิญญาณอาวุธมอบให้ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันค่อนข้างดุร้าย!"

ปรมาจารย์ขั้นเซิ่งเอ่ยปาก "โชคดีที่กดมันเอาไว้ได้!"

"ดุร้าย?"

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

"อืม คนของสำนักวิญญาณอาวุธกำลังตรวจสอบภายใน!"

ปรมาจารย์ขั้นเซิ่งเอ่ยปาก "พรุ่งนี้น่าจะรู้ผล"

พูดจบก็เว้นวรรคเล็กน้อย "อีกอย่าง วันนี้โชคดีที่ท่านรองเจ้าสำนักไม่ได้ไป!"

"หมายความว่ายังไง?"

เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็สงสัยอีกครั้ง

"เรื่องที่ท่านชนะการงัดข้อนั้นแพร่ออกไปแล้ว ผู้อาวุโสหลายคนของถ้ำหลิงจี้ตามหาท่าน เพื่อจะล้างแค้นให้ถ้ำหลิงจี้!"

พูดจบ ปรมาจารย์ขั้นเซิ่งก็ยิ้มเจื่อน "เพราะงั้นพรุ่งนี้ท่านรองเจ้าสำนักไม่ต้องไปก็ได้ อยู่ที่นี่หรือไปเดินเล่นที่ไหนก็ได้!"

เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไปเล็กน้อย แววตาแปลก ๆ วาบผ่าน

แพร่ออกไปแล้ว?

ตาผู้เฒ่าคนนั้นมีโอกาสแพร่ข่าวได้น้อยมาก

น่าจะเป็นชายร่างใหญ่นั่นสินะ?

เขาส่ายหัวแล้วเอ่ยปาก "ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ไปดูด้วยกันเถอะ"

สำนักหลิงจี้ นับดูแล้วก็เป็นหนึ่งในตระกูลที่เคยติดตามกู่หมานมาก่อน

ในฐานะกู่หมานที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวตอนนี้ เขาควรจะไปตีสนิทกับทางถ้ำหลิงจี้ไว้ด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป