"ข้าตั้งใจจะไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วล่ะ!"
เมื่อริมฝีปากแยกจากกัน เจียงเสี่ยวไป๋มองหวงหลิงเยว่แล้วพูดขึ้น
"อื้ม ไปเถอะ!"
หวงหลิงเยว่พยักหน้าเบา ๆ "แต่พอไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ฝั่งนั้นแล้ว เธอต้องระวังตัวให้มาก ๆ นะ!"
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่นั่น แข่งขันกันดุเดือด
อัจฉริยะมากมายอย่างเมฆ
อยากจะโดดเด่นขึ้นมา ก็หนีไม่พ้นที่จะมีการเสียดสีปะทะกัน
นางรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋แข็งแกร่งมาก แต่การระวังตัวไว้สักหน่อย ก็ไม่มีทางเสียหาย
เพราะการได้เข้าสู่หอศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงโอกาสเดียวเท่านั้น
"วางใจได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า แล้วเสียงก็หยุดไปครู่หนึ่ง "พี่สาวของเธอ ยังปิดด่านอยู่อีกหรือ?"
"อื้ม แต่ใกล้จะออกด่านแล้วล่ะ!"
หวงหลิงเยว่พูดขึ้น "เมื่อสามวันก่อน ข้าเพิ่งไปมาครั้งหนึ่ง นางสบายดี ไม่ต้องห่วง"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้ว ภาพของซูจิ้นหวี่ผุดขึ้นมาในหัว ทำให้หัวใจของเขาพลันกระเพื่อมเป็นระลอก
สูดหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
อีกไม่นานแล้ว!
มองดูท้องฟ้า เขาไม่ได้รีบร้อนจากไป แต่กลับนั่งลงและคุยกับหวงหลิงเยว่แทน
ในเวลานี้ หวงหลิงเยว่เป็นฝ่ายเล่าเรื่องสถานการณ์และกฎเกณฑ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ให้เจียงเสี่ยวไป๋ฟังเอง
"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ มีภูเขาทั้งหมดเก้าภูเขา ผู้ที่ยืนอยู่บนยอดคือเจ้าเขา!"
หวงหลิงเยว่พูดขึ้น "ผู้ที่เพิ่งเข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ อย่างแรกต้องเลือกภูเขาหนึ่งลูกเพื่อเข้าร่วม โดยภูเขาที่สองแข็งแกร่งที่สุด ภูเขาที่เก้าอ่อนแอที่สุด!"
"โอ้ แล้วภูเขาที่แรกล่ะ?"