"ผม..."
ผู้อาวุโสหยวนหน้านิ่วคิ้วขมวด ตอนนี้ไม่แม้แต่จะมองเจียงเสี่ยวไป๋ แค่เอียงหน้าไปทางอื่น
แต่จากพลังปราณที่สั่นไหว ใครก็เห็นได้ว่าความโกรธในใจเขานั้นมากมายแค่ไหน
ผู้อาวุโสที่นำมาก่อนหน้านี้สูดหายใจลึก มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ พยายามยิ้มออกมาบ้าง แล้วพูดว่า "น้องหนุ่ม การทำให้ทุกคนผ่านการคัดเลือกทั้งหมดมันไม่ค่อยสมจริงเท่าไหร่ ยังงี้ดีไหม..."
"พี่พูดเพราะกว่าเยอะ!"
สีหน้าเจียงเสี่ยวไป๋อ่อนลง สุดท้ายพูดว่า "ช่างเถอะ พวกเราไม่ทำให้พี่ลำบาก งี้แล้วคนที่ถูกคัดออกก็ได้ไปฝึกในถ้ำเพลิงใต้ดินสามวันไม่ใช่เหรอ?"
"ครั้งนี้เพิ่มหน่อยสิ เดือนนึงเป็นไง?"
"เอ่อ..."
"ครึ่งเดือนก็พอได้มั้ง?"
น้ำเสียงเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น เห็นผู้อาวุโสยังมีสีหน้าลำบากใจ สุดท้ายพูดว่า "งี้ก็ได้ เจ็ดวัน เจ็ดวันได้ก็จบ!"
"ไม่ได้ พวกเราทุกคนจะออกจากสำนักเทพเพลิงของพวกพี่ทันที!"
"ได้ เจ็ดวัน! เดี๋ยวฉันขออนุญาตเอง!"
ผู้อาวุโสคนนั้นสูดหายใจลึก สุดท้ายก็ยอม
ทันใดนั้นทุกคนในที่นั้นมีตาเป็นประกายด้วยความดีใจ
ได้สิทธิประโยชน์แบบนี้ มันโคตรจะสวยเลยว่ะ!
"อีกอย่าง ผมเชื่อว่าพวกพี่คงไม่จงใจหาเรื่องผมเพราะเรื่องนี้ ไม่ให้ผมเลื่อนขั้นใช่ไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองผู้อาวุโสคนนั้น รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนใบหน้า
ผู้อาวุโสคนนั้นได้ยิน สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ตอนนี้เขาเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ทำเพราะโกรธจริงๆ