"นี่เป็นสมุดบันทึกทั้งหมด บางส่วนอาจจะอ่านยากหน่อยนะ!"
มั่วหงเฉินอธิบาย หลังจากเห็นเจียงเสี่ยวไป๋รับสมุดบันทึกไปแล้ว "ก็อย่างที่ข้าบอก การไปยังดินแดนเขตค่ายกลข้าไม่ขัด แต่ว่าน้องชาย ข้าแนะนำให้เจ้าคิดให้ดีอีกครั้งนะ!"
เขตค่ายกลถูกปิดผนึกมานาน แต่ไม่เคยมีใครไขมันได้สำเร็จ ก็เพียงพอจะเห็นถึงความยากของมัน
"ท่านพี่ ข้าจะพิจารณาให้ดี!"
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม นั่งลงแล้วเปิดดู
แน่นอนว่าเป็นสมุดบันทึก ไม่ใช่หนังสือที่ตีพิมพ์ แต่เขาอ่านออกทั้งหมด
หลังจากดูคร่าว ๆ แล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็เก็บมันไว้ รอตอนกลางคืนค่อยศึกษาต่อ
ถ้ามีจีเฟิ่งซีช่วย มันจะเข้าใจได้ทะลุปรุโปร่งยิ่งขึ้น
ตอนเที่ยง พวกเขาอยู่กินข้าวที่บ้านตระกูลมั่วหนึ่งมื้อ หลังจากนั้นจึงกลับที่พัก
ในเวลานี้ เขายื่นสมุดบันทึกให้จีเฟิ่งซี
จีเฟิ่งซีดูอย่างจริงจัง สุดท้ายปิดสมุด วางไว้ข้าง ๆ
"เป็นยังไงบ้าง?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามจีเฟิ่งซีด้วยความสงสัย
"ข้ารู้แล้ว!"
จีเฟิ่งซีเผยรอยยิ้ม "ถ้าข้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นค่ายสิบสองประตูสวรรค์!"
"ค่ายสิบสองประตูสวรรค์?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
"อืม ค่ายสิบสองประตูสวรรค์เป็นของเก่าแก่ มันสาบสูญไปแล้ว ไม่คิดว่าจะมีอยู่ที่นี่!"
จีเฟิ่งซีกล่าว "ค่ายผนึกชนิดนี้ ไม่ใช่การหลอมรวมค่ายผนึกอื่น ๆ แต่เป็นช่วงเวลาที่สร้างสำเร็จ มันก็รวบรวมคุณสมบัติต่าง ๆ ไว้แล้ว หลอมรวมเป็นหนึ่ง มหัศจรรย์ยิ่ง!"