ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ไช่จวินเผยเคาะประตูอย่างสุภาพ
ใช่แล้ว ถึงแม้เขาจะไม่ชอบไอ้หนุ่มข้างใน แต่ก็ต้องมีมารยาทและความสุภาพ
โดยเฉพาะเขา ยิ่งเป็นตัวแทนของผู้มีมารยาท
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังกินข้าวกลางวันพอดี ได้ยินเสียงเคาะประตู ก็ขยี้หน้าผาก
เขาเขียนตัวหนังสือใหม่ไม่ชัดเจนพอหรือยังไง?
ข้างล่างก็สิบห้าคนแล้ว คนขึ้นมายังมองไม่เห็นอีกหรือ?
พลางถอนหายใจ เจียงเสี่ยวไป๋เปิดประตู เขามองไปรอบ ๆ มีแค่คนเดียวจริง ๆ
ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปที่ไช่จวินเผย
เห็นอีกฝ่ายยิ้มแย้ม ก็ถามด้วยความสงสัยว่า "เพื่อน มีธุระอะไรหรือ?"
ไช่จวินเผยยังยิ้มไม่เปลี่ยน ชี้ไปที่กระจกแตกแล้วบอกว่า "นายกระโดดลงไปเอง หรือจะให้ฉันส่งนายลงไป?"
ใช่แล้ว สุภาพและมีมารยามขนาดนี้
พูดจาด้วยน้ำเสียงให้เกียรติ ให้โอกาสอีกฝ่ายเลือกอย่างเต็มที่
"เฮ้อ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ "ระดับนายน่าจะสูงทีเดียวใช่ไหม?"
"แน่นอน ระดับ SSS หัวกะทิ!" ไช่จวินเผยยิ้ม เน้นคำว่าหัวกะทิเป็นพิเศษ
ใช่แล้ว ระดับอย่างเขา ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ได้รับการปฏิบัติระดับสูงสุด
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาประหลาด
นี่คือบ้านหรู
สถานที่ที่รวมหัวกะทิไว้
ที่นี่ ระดับ SS, SSS กลายเป็นเรื่องปกติ
ส่วนระดับ S กลายเป็นของหายาก
แต่แล้วยังไง?
หมอนี่มายุ่งกับเขา เขาก็ตบเหมือนกัน เขาจึงชี้ไปที่ตัวหนังสือบนประตูแล้วถามว่า "เห็นที่เขียนไว้ไหม?"
"เห็นแล้ว!"
ไช่จวินเผยพยักหน้า
"รออีกสักสองสามคนเถอะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ "มาทีละคน พวกนายไม่รำคาญ ฉันก็รำคาญ!"