"ที่หนึ่งในเขตหมากล้อม?"
พิธีกรพูดด้วยไมโครโฟนอยู่แล้ว
ทุกคนในที่นั้นจึงได้ยินอย่างชัดเจน
สีหน้าต่างตกตะลึง แววตามองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่อยากเชื่อ
เกิ่งเฟยรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋เข้าร่วมเขตหมากล้อม เมื่อวานก็ได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋บอกว่าจะคว้าที่หนึ่งอะไรนั่น
แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของพิธีกร ก็อดประหลาดใจไม่ได้
ส่วนหานจื่อฟู่ จวงปิน และเมิ่งเซิน ล้วนตกตะลึง
แต่พวกเขาก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมตอนนั้นถึงไม่เห็นเจียงเสี่ยวไป๋ ที่แท้เจ้าหนุ่มนี่แอบไปเขตหมากล้อมเสียแล้ว
อัจฉริยะ!
ช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ!
เฉิงหยวิ่นยิ้มออกมา นางรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋เก่งมาก แต่ไม่คิดเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะคว้าสามแชมป์
จีเฟิ่งซีก็เปี่ยมด้วยความประหลาดใจ ในดวงตากระจ่างแวววาวแตกต่างไปเล็กน้อย
คนน่ารังเกียจคนนี้มีความสามารถถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
หลิ่วฟางหลินก็ตะลึงเช่นกัน
เจ้าหมอนี่
ที่หนึ่งสามป้าย?
เขาสงสัยหูตัวเองจริงๆ
คนที่โหดเหี้ยมรุนแรงเช่นนี้ กลับมีความสามารถทางวรรณศิลป์ถึงขั้นนี้?
เหลือเชื่อเกินไปแล้ว
แชะๆ!
ไม่ต้องสงสัยเลย แฟลชของสื่อสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง
พาดหัวข่าวพวกเขาคิดไว้หมดแล้ว
ที่หนึ่งคัดลายมือ ที่หนึ่งวาดภาพ?
ไม่ หมากล้อมเขาก็เป็นที่หนึ่ง!
ดึงดูดใช่ไหม?
อย่างน้อยพวกเขาก็คิดเช่นนั้น
นี่จะกลายเป็นช่วงเวลาที่เจิดจรัสที่สุดของเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่ต้องสงสัย
พิธีกรตั้งสติได้แล้วพูดว่า: "ยอดเยี่ยม ที่หนึ่งสามเขต นี่คงเป็นครั้งแรกในงานสมาคมวรรณศิลป์เลยนะ นับเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ครั้งนี้ข้าได้เป็นพยาน!"