"ฮ่า ๆ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองท่าทางกุมหัวของเสี่ยวอีแล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกขำ
จากนั้นก็หันไปมองย่วนอวี้แล้วพูดว่า "ลำบากคุณแล้ว!"
เสียเวลาไปทั้งเช้า ย่วนอวี้คงต้องเหนื่อยมากแน่ ๆ
"คุณเจียงเกรงใจเกินไปแล้ว!"
ย่วนอวี้ส่ายหัวพลางยื่นเสื้อผ้าสามชุดที่เตรียมไว้ให้เจียงเสี่ยวไป๋ "จริงสิ สามชุดนี้ก็เสร็จแล้ว จะได้เปลี่ยนไว้ใช้สะดวก ๆ เลย!"
"อืม..."
เจียงเสี่ยวไป๋รับมาแล้วกล่าวขอบคุณอีกครั้ง จากนั้นก็หันไปมองโหลวหยาง
แต่ตอนนี้เขากลับพบว่าโหลวหยางยังมองเสี่ยวอีด้วยสีหน้าตะลึงงันอยู่อย่างนั้น เขาจึงพูดขึ้นว่า "พวกเราไปกันเถอะ!"
"โอ้!"
ได้ยินที่เจียงเสี่ยวไป๋พูด โหลวหยางถึงได้สติกลับมา
แต่ตอนที่มองเสี่ยวอี เขาก็อดไม่ได้ที่ยังจะกลืนน้ำลาย
เผ่าจิ้งจอกปีศาจนี่ งดงามกันทุกคนเลยหรือ?
โดยเฉพาะหลังจากแต่งตัวง่าย ๆ
ยิ่งแล้วใหญ่
"คุณย่วน พวกเราก็..."
เจียงเสี่ยวไป๋มองย่วนอวี้แล้วกำลังจะเอ่ยขอลา แต่พอพูดไปได้ครึ่งประโยค เสียงของเขาก็หยุดลง สายตามองไปยังทิศทางลิฟต์แสงด้วยความสงสัย
ที่นั่น เขาพบว่าเฉาเฟิงกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับไจ๋เซิงหยางที่เขาฟาดกระเด็นไปเมื่อวาน
สีหน้าของทั้งคู่ดูเต็มไปด้วยความโกรธ
ส่วนด้านหลังของทั้งสอง เขาเห็นชายชรานามหนิว
นอกจากนี้ยังมีชายชราอีกสองคนที่เดินเข้ามา คิ้วขมวด ดวงตาเปล่งประกายเย็นเยียบ
นี่พาพวกมาด้วยเหรอ?
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เมื่อระยะกระชั้นเข้ามา ไจ๋เซิงหยางและเฉาเฟิงที่เดินนำหน้าก็สังเกตเห็นเสี่ยวอี
สีหน้าของพวกเขาเริ่มค่อย ๆ เหม่อลอยไปอย่างเห็นได้ชัด