"งั้นเหรอ?"
จีเฟิ่งซีฟังแล้วอดยิ้มหวานไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ก็มั่นใจดีนะ
แต่เปิดประตูทั้งแปดได้ครบมันง่ายซะที่ไหน
อีกอย่าง การเปิดประตูทั้งแปด...
จีเฟิ่งซีมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างจริงจังแล้วพูดว่า "นายคิดว่าโรคสี่ฤดูของฉันมาจากไหน?"
"ก็เดาไว้แล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋เคยเดาไว้คร่าว ๆ ว่าโรคของจีเฟิ่งซีอาจมาจากอิทธิพลของพลังปราณ
ตอนนี้การมีอยู่ของประตูทั้งแปดยิ่งตอกย้ำความคิดของเขา
"นี่ก็ถือเป็นข้อเสียของการเปิดประตูทั้งแปดด้วย!"
สายตาของจีเฟิ่งซีเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก "ฉันโชคดีกว่าแม่ ยังดีที่ได้พบนาย!"
พูดจบ จีเฟิ่งซีก็รู้สึกว่าตัวเองพูดไม่ถูก สีหน้าเลยดูเคอะเขิน "ก็แค่ได้เจอคนที่ใช้สามเข็มได้อย่างนาย!"
"ไม่ต้องอธิบายหรอก วางใจเถอะ ฉันไม่เข้าใจผิดหรอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่ "ฉันเองก็เป็นหมอ แล้วสภาพร่างกายฉันก็ไม่เหมือนคนอื่น โรคสี่ฤดูอาจจะไม่เกิดกับฉันก็ได้!"
"ต่อให้เป็นจริง โรคของฉัน ฉันก็รักษาตัวเองได้!"
"โอ้? ใช้ธาตุทั้งห้าของตัวเองไปปรับสมดุลธาตุทั้งห้าของตัวเอง? นายคิดว่ามันจะเป็นไปได้เหรอ?" จีเฟิ่งซีมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยรอยยิ้ม
"อะแฮ่ม เรื่องนี้ไม่ต้องมายุ่ง!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่ ผู้หญิงคนนี้รู้จริงเยอะเหมือนกัน
จีเฟิ่งซีพยักหน้ารับ แล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่สาธิตท่าทางและตราประทับที่ใช้ร่วมกับการเปิดประตูทั้งแปดที่เหลือให้ดูทั้งหมด