"ตกลง!"
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองก่งเฉินที่ถูกซ้อมจนสลบ แล้วพยักหน้าในที่สุด
อีกฝ่ายทำถึงขนาดนี้แล้ว เขาจะพูดอะไรได้อีก?
"พาตัวไป!"
ผู้อาวุโสตระกูลก่งพูดจบ ก็นำคนตระกูลก่งออกไปอย่างรีบร้อน
หลังจากตระกูลก่งจากไป ตระกูลเซียวก็เดินลงมา
"น้องชาย ขอบคุณสำหรับเรื่องวันนี้ มีโอกาสเชิญไปนั่งเล่นที่ตระกูลเซียวเราได้!"
ผู้อาวุโสตระกูลเซียวพูดจบ ก็จากไปเช่นกัน
ต่อจากนั้นก็เป็นสามตระกูลแพทย์โบราณ
ระหว่างพูดคุยตามมารยาท อิ่นเช่าส่งยิ้มยียวนให้เจียงเสี่ยวไป๋ ก่อนกล่าวว่า: "จอมมาร ไว้เจอกัน!"
พูดจบจึงจากไป
เจียงเสี่ยวไป๋มองแผ่นหลังของอิ่นเช่า อดยิ้มไม่ได้
จริง ๆ แล้วเขาไม่เคยคิดจะสร้างมิตรกับคนจากบ้านหรูวิหารวิญญาณ
แต่ฉายา 'จอมมาร' ฟังดูก็ยังแปลก ๆ อยู่ในตอนนี้...
เมื่อโถงเริ่มว่างเปล่า ท่านซ่างกลับมาข้างกายเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง แล้วกล่าวว่า: "ข้าขอตัวกลับก่อน!"
พูดจบก็เหมือนจะพูดอะไรต่อ แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้าแล้วจากไป
ที่จริงท่านอยากบอก ให้เจียงเสี่ยวไป๋ระวังตัวให้มากขึ้น
แต่ฝีมือของเจียงเสี่ยวไป๋นั้นเต็มเปี่ยมตลอดเวลา
บางทีเยียนซู่อาจยังเหลือไม้ตาย
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ใช่ไม่เหลือเหมือนกัน?
หลังจากท่านซ่างจากไป เจี่ยอี้ก็นำคนเดินเข้ามาแล้วกล่าวว่า: "น้องชาย ข้าขอรบกวนท่านเรื่องหนึ่งได้หรือไม่?"
"โอ?"
ได้ยินคำของเจี่ยอี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็พลันสงสัย
"ที่จริงก็ไม่มีอะไร!"
เจี่ยอี้ยกมือขึ้น หยิบหยกสีแดงสดจากตัวส่งให้เจียงเสี่ยวไป๋ พลางกล่าวว่า: "อันนี้เป็นของคุณหนูกงที่ทำตกไว้ที่สมาคมเราก่อนกลับ!"
"ท่านก็อยู่เยียนจิงมิใช่หรือ? และเพิ่งอยู่ใต้กลุ่มของคุณหนูกงพอดี ข้าจึงขอฝากท่านส่งให้เธอ!"
