กลับถึงถ้ำสวรรค์
เจียงเสี่ยวไป๋เข้ามาด้านในก็พบว่าหลิวฟู่และเจ้อเหอ่นั่งอยู่ด้านใน ขณะที่ผู้อาวุโสทั้งห้าของสำนักเทพเพลิงนั่งคุยอยู่ด้วยท่าทางเก้อเขิน
ใช่แล้ว หนึ่งเทียนซือ หนึ่งจุนซือ
แม้ตำแหน่งของพวกเขาจะสูงส่งในสำนัก แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้เป็นอาจารย์ พวกเขาย่อมมีความเคารพโดยสัญชาตญาณ
โดยเฉพาะเทียนซือ
คนที่สามารถบรรลุขั้นเทียนซือได้นั้นมีไม่มาก ดังนั้นพวกเขาจึงทั้งเคารพและชื่นชม
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เดินเข้ามา ทั้งห้าคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมกัน
ในขณะที่ปรมาจารย์ขั้นเซิ่งแห่งสำนักเทพเพลิงเตรียมจะแนะนำตัว หลิวฟู่และเจ้อเหอก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน ก้มตัวลงท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของทั้งห้าคน
"ศิษย์คารวะอาจารย์!"
"คารวะเซิ่งซือ!"
ทั้งสองพูดคนละประโยค ไม่ถูกข้อจำกัดทางโลกผูกมัด
ในตอนนี้ ต่อหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ พวกเขาทั้งคู่ได้ถอดหมวกแห่งตำแหน่งออกจนหมดสิ้น ราวกับคนธรรมดา
ผู้อาวุโสทั้งห้าของสำนักเทพเพลิงต่างตะลึงงันในขณะนั้น
ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เทียนซือหนึ่งคน จุนซือหนึ่งคน กลับมาคารวะเจียงเสี่ยวไป๋?
นี่...ถ้าพูดออกไปใครจะเชื่อ?
อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่เชื่อเด็ดขาด
"ไม่ต้องเกรงใจ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า แล้วเชิญทั้งสองนั่งลงใหม่
ตอนนี้หลิวฟู่ยกมือขึ้น หยิบภาพเขียนอักษรสองภาพและภาพวาดสองภาพออกมา ส่งให้เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมพูดว่า "นี่เป็นการบ้านของศิษย์ ขออาจารย์ช่วยวิจารณ์ด้วย!"