ตู้ม!
ลมบ้าหมูพัดกระจาย กระแสลมอันน่าตกใจก่อตัวเป็นรูปพัดพุ่งทะลักออกไปรอบทิศอย่างบ้าคลั่ง
ทุกคนในที่เกิดเหตุหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
ไม่ทันเห็นการเคลื่อนไหวด้วยซ้ำ ไอ้ฝรั่งนั่นก็ลงมือแล้ว แถมยังใช้แรงอันน่าตกใจขนาดนี้
แทบไม่น่าเชื่อ
ไอ้เด็กฝึกงานที่เพิ่งลงมือไปเมื่อกี้คง... กระเด็นไปแล้วล่ะมั้ง?
ขณะที่ทุกคนคิดเช่นนั้นแล้วมองไป ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันใด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น
ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เพียงแต่พื้นแตกออกเล็กน้อย
ส่วนมือของเขาจับอยู่ที่แขนของดีน ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
"โว้ว แรงดีนี่ สะเทือนจนรังแคฉันหลุดเลย!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดีนด้วยสีหน้าตกตะลึง
สิ้นเสียง ทุกคนในที่นั้นก็อึ้งไปพร้อมกัน ก่อนที่วินาทีต่อมา เสียงหัวเราะดังก้องกังวานไปทั่ว
ไม่รู้ทำไม
พวกเขารู้สึกสะใจ
แบบว่า สะใจจริง ๆ น่ะ
และในขณะที่สะใจก็ตกใจอยู่บ้าง
ตกใจกับความแข็งแกร่งของเจียงเสี่ยวไป๋ แค่ใช้มือข้างเดียวง่าย ๆ ก็รับการโจมตีทั้งหมดของดีนไว้ได้
เขาทำได้ยังไง?
เจี่ยอี้รวมถึงคนรอบ ๆ ก็ตกใจเช่นกัน
เด็กฝึกงาน?
เด็กฝึกงานมีฝีมือแบบนี้?
ส่วนพวกฝรั่งก็ขมวดคิ้ว
ดูท่าทางหน่วยพลังพิเศษจะไม่ใช่ไม่มีฝีมือซะแล้ว
ตอนนี้ดีนนิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าไม่เชื่ออย่างยิ่ง เขารู้ดีว่าการโจมตีของตัวเองรุนแรงแค่ไหน
คนตรงหน้ากลับต้านทานเอาไว้ได้
แถมยังไม่ขยับอีก?