"หืม?"
คิ้วของเจียงเสี่ยวไป๋ขมวดขึ้น
กำลังสงสัยอยู่นั่นเอง แสงสีเขียวก็เริ่มแผ่รอบกายเขา
ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เถาวัลย์สามเส้นก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน!
เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจสุดขีด
เป็นเมล็ดพันธุ์นั่น!
ทั้งสามคนนั้นระวังตัวอยู่แล้ว พอเห็นเถาวัลย์ผุดใต้เท้า แสงเย็นวาบ สิ่งแรกที่ทำคือจัดการมันทันที
ก็แค่เถาวัลย์เส้นเดียว
แต่พอสัมผัสกับเถาวัลย์นั้น พวกเขาถึงได้รู้ว่าเจ้าเถาวัลย์นี้ไม่ธรรมดาแค่ไหน
ความเหนียวทนทานเกินกว่าที่พวกเขาคาดคิดไว้มาก
ทั้งสามคนจึงรีบถอยหนี
แต่แล้วเถาวัลย์จำนวนมากก็ทะลักออกมาอย่างไม่ขาดสาย
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ที่นี่ รู้สึกได้ว่าพลังปราณในร่างกายกำลังถูกใช้ไปเองโดยอัตโนมัติ
"น่าสนใจ!"
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่าง ยกมือขึ้น ท่ามกลางแสงเขียวที่ฟุ้งกระจาย ต้นไม้จิ๋วตัวหนึ่งก่อตัวขึ้นกลางฝ่ามือของเขา
มันเบียดตัวลงมาถูกับฝ่ามือเขาอย่างสนิทสนม
"ว้าว ไอ้เจ้านี่ออกมาแล้ว!"
แมวเก้าหางบนบ่าของเขา ตอนแรกที่เห็นเถาวัลย์ยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
แต่พอเห็นต้นไม้จิ๋วในฝ่ามือเจียงเสี่ยวไป๋ ก็เข้าใจได้ในทันที
ตอนนั้นมันเคยคาดเดาไว้ว่า เมล็ดพันธุ์นี้จะเกี่ยวข้องกับกู่หมานหรือเปล่า
ตอนนี้แทบจะยืนยันได้แล้ว
สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปด้วย
กู่หมาน
กู่หมานในอดีต ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก
ถ้าไม่ได้มีเมล็ดพันธุ์นี้อยู่ คงไม่มีทางคิดได้เลยว่ากู่หมานยังมีสิ่งมหัศจรรย์แบบนี้ซ่อนอยู่ด้วย
เถาวัลย์พันกันไปมาไม่หยุด ค่อย ๆ ปกคลุมทั่วทั้งแท่นลอยฟ้า