"ไปกันเถอะ"
อินตงหลายพยักหน้าและพาหลู่หยางไปรอทางด้านข้าง
บัตรนั่นดูแปลกไปจากปกติดีจริง ๆ
เป็นบัตรจริง มีเส้นสีดำอยู่ข้างใน โดยเฉพาะคำว่า 'หมิงเหมิน' ยังเด่นชัดมาก
ที่จริงแล้ว เขาเองก็สงสัยเหมือนกันว่าบัตรนี้เกี่ยวอะไรกับหมิงเหมินหรือไม่
ในขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋มาถึงเคาน์เตอร์ ก็หาพื้นที่ที่ไม่มีคนอยู่ส่วนหนึ่ง
คนที่รับผิดชอบก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน
ในตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้พูดอะไรมาก นำบัตรในมือยื่นให้โดยตรง แล้วมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น "ผมอยากถามว่า บัตรนี้เกี่ยวอะไรกับหมิงเหมินของพวกคุณไหม"
พนักงานหญิงคนนั้นมองบัตรในมือของเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง สีหน้ามีความสงสัย ส่ายหัว "ขอโทษด้วยนะคะ บัตรในมือของคุณนี้ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน"
"อ้อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็ผิดหวังอยู่บ้าง
ที่แท้ก็คิดอยู่ตั้งนานว่าเกี่ยวข้องกัน
งั้นบัตรนี้มีประโยชน์อะไรกันแน่
เขาเองก็เต็มไปด้วยความฉงน
ตอนที่เขากำลังจะเตรียมตัวไปนั้น เสียงของพนักงานหญิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง "แต่ว่าคุณคะ หมิงเหมินของเราเคยออกบัตรจริงมาก่อนจริง ๆ ค่ะ"
"งั้นฉันช่วยไปถามผู้จัดการส่วนห้องอาหารของเราว่าเคยเห็นไหมนะคะ เธอเองก็เพิ่งย้ายมาจากเมืองยวี่เฉิง อาจจะเคยเห็นก็ได้"
"อ้อ งั้นถามดูหน่อยสิ"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าทันที
หลังจากเสียงพูดจบลง พนักงานหญิงก็เอ่ยว่า "งั้นคุณรอสักครู่หนึ่งนะคะ..."
พูดจบพนักงานหญิงก็หมุนตัวเดินจากไป
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่แผ่นหลังของพนักงานหญิง รู้สึกชื่นชมอยู่บ้าง บริการของที่นี่ดีใช้ได้เลย
มาตรฐานสูงมาก
อย่างน้อย ๆ ก็พูดจาน่าฟัง แล้วก็ยังทำให้รู้สึกสบายใจอีกด้วย