"พี่คิดไม่ผิด ที่จริงก็ใช่ผม"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางคารวะไปทางทิศของจ้าวเพลิงอย่างนอบน้อม
จ้าวเพลิงเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ทำแบบนี้ สายตามีแววแปลกใจ ก่อนจะพูดขึ้นว่า "ตอนนี้เจ้าเป็นเจ้าสำนักยา ฐานะเทียบเท่าข้ากับเจ้าแห่งยาสำเร็จรูป ถือว่าเป็นระดับเดียวกัน ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นก็ได้!"
"ฐานะเท่ากัน แต่รุ่นอายุห่างกันมาก!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดเสียงหนักแน่น
ไม่ว่าจะเป็นเจ้าเม็ดหรือจ้าวเพลิงที่อยู่ตรงหน้า สิ่งที่เขาเห็นมีเพียงร่องรอยของกาลเวลา
คนทั้งสองมีชีวิตอยู่มานานไม่น้อยแน่นอน
จ้าวเพลิงได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าแปลกใจยิ่งขึ้น "อายุยังน้อย พรสวรรค์โดดเด่น แล้วก็ยังรู้จักกาลเทศะอีก นับว่าหาได้ยาก! แต่..."
จ้าวเพลิงพูดมาถึงตรงนี้ สายตาก็เปลี่ยนเป็นนิ่งเฉย มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดช้า ๆ ว่า "ก่อนหน้านี้ทางทิศของเขาแรก มีคลื่นพื้นที่ขนาดใหญ่เกิดขึ้น น่าจะเป็นฝีมือเจ้าใช่ไหม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของจ้าวเพลิง ก็ตกใจทันที
จากที่ต้องใช้การส่งตัว ดูท่าเขาแรกกับเขาที่สี่น่าจะห่างกันมาก ใครจะคิดว่าจ้าวเพลิงกลับสัมผัสได้
เขาพยักหน้าเบา ๆ พูดว่า "เรียนพี่ ใช่ผมเอง!"
การยอมรับตรง ๆ ของเจียงเสี่ยวไป๋ ทำให้จ้าวเพลิงประหลาดใจอยู่เล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นว่า "ทะลวงมิติเข้ามา เรื่องแบบนี้ไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้ พี่น้อง ไม่คิดจะอธิบายหน่อยเหรอ?"
เมื่อจ้าวเพลิงพูดมาถึงตรงนี้ สายตาของเจ้าเม็ดก็จับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋เช่นกัน