"เอ่อ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองบุนีอานที่เดินเข้ามา แล้วชะงักเล็กน้อย ก่อนเอ่ยว่า "ตอนนี้นายจะดึงต้นกำเนิดกระดูกของฉันงั้นเหรอ?"
"ไม่ต้องห่วง แป๊บเดียวเอง!"
บุนีอานยิ้มพยักหน้า "และไม่เจ็บมากด้วย!"
"หมายความว่าไง? ฉันต้องตายงั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว
"ถ้าโชคดี ก็รอดนะ!" เสียงของบุนีอานดังขึ้น
สิ้นเสียง สีหน้าของเย่เหยียนที่อยู่ข้าง ๆ ก็เปลี่ยนไป
นี่มัน…
ดูท่าทางไม่ค่อยจะดีแล้วนะ
ในตอนนั้น เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้น มองไปที่หานจื่อเจี่ยนและบาวม่าน "พวกนายสองคน ไม่สู้กับเขาสักหน่อยเหรอ?"
ใช่แล้ว
เขายังรอดูละครอยู่นี่
แต่ปัญหาคือ ตอนนี้พึ่งเริ่มฉาก จะจบแล้วงั้นเหรอ?
น่าเบื่อชะมัด?
ตอนที่บาวม่านกำลังจะลงมือ หานจื่อเจี่ยนก็ดึงตัวบาวม่านไว้
บาวม่านชะงัก "ให้เขาหยิบต้นกำเนิดกระดูกเพิ่มอีกสองชิ้น เกรงว่าพวกเราสองคนก็จะปราบเขาไม่อยู่แล้วนะ!"
หานจื่อเจี่ยนยังคงส่ายหน้า
หอประลองนี่ มันไม่ใช่หนึ่ง!!
คือเจียงเสี่ยวไป๋ใช่มั้ย?
แปลงโฉม?
และดูท่าวางท่าสบายขนาดนี้ คงจะมีความมั่นใจในการรับมือกับบุนีอานนี่
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นฉากที่หานจื่อเจี่ยนขวางบาวม่าน ก็ทำอะไรไม่ถูก สายตาจึงมองกลับไปที่บุนีอานที่เดินเข้ามาอีกครั้ง "ฉันแนะนำให้นายไปสู้กับสองคนนั้นก่อน!"
บุนีอานขมวดคิ้ว สายตาเย็นเยียบ จู่ ๆ ก็เร่งฝีเท้า พุ่งเข้าใส่เจียงเสี่ยวไป๋
เฮ้อ!
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจ ยามลุกขึ้น พื้นที่รอบกายไหวตัวดั่งผิวน้ำ กระชับดาบยาวในมือ