"แค่ก ๆ..."
ชั้นสาม เฟิ่งซีวางแก้วน้ำ ส่งเสียงไอแห้ง ๆ ใบหน้างดงามชุ่มฉ่ำเปื้อนสีแดงระเรื่อ
ดวงตาใสกระจ่างมองไปยังเจียงเสี่ยวไป๋ที่อยู่ด้านล่าง
ยังคงน่ารำคาญเหมือนเคย
ใช้อาหารหนึ่งถาดเป็นเดิมพัน
ใต้หล้าไม่มีใครเหมือนเขา...
เหมยจิ้งยวนก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้ เจียงเสี่ยวไป๋คิดจริงจังงั้นหรือ?
ส่วนถังหยางที่ชั้นสอง อ้าปากค้าง ณ บัดนั้น... นั่นมันอาหารของเขา
เขาเพิ่งตักมาเสร็จ
จู่เหลียงพ่นน้ำออกมาหนึ่งที สายตาเย็นชาจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋ "ไอ้หนุ่มนี่ ทะเล้นเป็นบ้า!"
ครั้งแรกเลย เขาเกือบสำลักน้ำ
ด้านนอกใต้เวที ทุกคนต่างอ้าปากค้าง
เดิมพันแบบนี้ก็ได้เหรอ?
ซามูไรแดนอาทิตย์อุทัยคนนั้นคงไม่ตอบรับแล้วกระมัง?
ระหว่างที่ทุกคนกำลังคิดเช่นนั้น เสียงของซามูไรก็ดังขึ้น "ได้ พอดีตอนเที่ยงยังไม่ได้กินข้าว เพราะฉะนั้นข้าขอรับ!"
เรื่องข้าวไม่ข้าวเอาไว้ก่อน เป้าหมายหลักของเขาคือเจียงเสี่ยวไป๋
ดังนั้นต่อให้ไม่มีเดิมพัน เขาก็รับ
"ดี!"
เจียงเสี่ยวไป๋รับคำพลางพยักหน้า "งั้นมาเลย!"
"มา!"
ซามูไรพยักหน้า เดินไปสองก้าว เท้าซ้ายเหยียบลงบนฝักดาบ ฝักดาบที่แตะพื้นก็เข้ามาอยู่ในมือ ดาบยาวสอดเก็บลงฝักโดยตรง
แต่ระหว่างที่เขาตั้งท่าเตรียมบุก เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น "ไม่ใช้กำลัง ใช้แค่ท่วงท่า!"
"ได้!"
ซามูไรตอบรับพร้อมรอยยิ้ม
น่าสนใจ คนก่อนหน้าก็เป็นเช่นนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็คิดแบบเดียวกันหรือ?
"ถ้าใช้กำลัง ข้ากลัวว่าจะเผลอเล่นงานนายจนร่วงโดยไม่ตั้งใจ!" เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่