"เหอะๆ หนึ่งวินาที?"
ผู้เฒ่าได้ยินก็เคลือบแคลงว่าตัวเองฟังผิดไปหรือเปล่า พอตั้งสติได้ก็หัวเราะร่า "แน่ใจนะ?"
ครั้งนี้ต่างจากด่านแรก
หุ่นไม้คราวนี้เคลื่อนไหวได้ทั้งหมด วิธีของเจียงเสี่ยวไป๋เมื่อครั้งก่อนใช้ไม่ได้ผล
"แน่ใจ แต่คราวนี้ห้ามตุกติกอีกนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา หยิบเข็มเงินในมือผู้เฒ่า แล้วหรี่ตาลง ก่อนจะปาเข็มในมือออกไปทันที
"ติ๊ง ยินดีด้วยผู้ท้าชิง ผ่านด่านในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที สุดยอดไปเลยพี่ สุดเจ๋ง!"
"เอ่อ!"
ฟังเสียงสังเคราะห์เชิงกลที่เต็มไปด้วยความทึ่ง เจียงเสี่ยวไป๋อึ้งไปครู่หนึ่ง หันไปถามผู้เฒ่า "ใครเป็นคนบันทึกเสียงนี้?"
"ไม่มีใครบันทึก ระบบอัจฉริยะ!"
ผู้เฒ่าพูดพลางทำหน้าเก้อเขิน
เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้จริงๆ?
แถมระบบแจ้งว่า ไม่ถึงหนึ่งวินาที!
นี่...
ยอมเลย!
ผู้เฒ่ายอมใจโดยสิ้นเชิงแล้วในตอนนี้
"ฮ่าฮ่า!"
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะอย่างเบิกบาน ไม่เอ่ยถึงเรื่องพลังงานปฐมภูมิจิตวิญญาณอีก แต่เดินตรงไปยังประตูที่สาม
ใช่ ไม่พูดถึง ก็จะไม่เปิดโอกาสให้ผู้เฒ่าตุกติก
สรุปคือเขาชนะแล้ว
ส่วนพลังงานปฐมภูมิจิตวิญญาณนั่น ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องเอาไปให้ได้
หลังประตูที่สาม มีเพียงหุ่นไม้ ดูประณีตไม่แพ้กัน ยืนกระโดดโลดเต้นอยู่ที่นั่น บางครั้งก็กลิ้งไปมา
ขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังประหลาดใจ
ในห้องก็ดังตุ้บๆ เป็นเสียงหัวใจเต้น
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจในทันที