“ฉันพาไปส่งให้แล้วกัน”
เสียงของหลางเฉินดังขึ้น “พอดีวันนี้ฉันก็ไม่มีอะไรทำเหมือนกัน!”
“ได้สิ งั้นก็รบกวนนายแล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า เขายังคิดเหมือนเดิม
ทำความเข้าใจสถานการณ์ก่อน ค่อยว่ากันเรื่องเปลวไฟประหลาดนั่นทีหลัง
“งั้นก็ดีเลย เราไปพร้อมกันเลยไหม ส่งพวกนายถึงหอฟู่เป่าแล้ว ฉันจะไปโรงแรมหมิงเหมินเอง!” เสียงของอูทงดังขึ้น
“โอเค ไปกันเลย!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พาเสี่ยวอีเดินออกไปข้างนอก
พอมาถึงระเบียงใหญ่ด้านนอก อูทงก็เรียกรถมาแล้ว
ขึ้นรถแล้ว คนกลุ่มนี้ก็ออกจากที่นั่น
สี่สิบนาทีผ่านไป รถก็จอด
วิ่งบนพื้นอีกสิบนาทีกว่า สุดท้ายก็มาจอดที่หน้าร้านสามชั้นตกแต่งหรูหราแห่งหนึ่ง
ร้านนี้ดูพื้นที่ครอบคลุมกว้างใหญ่มาก
แถมตอนอยู่บนอากาศ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เห็นชัดเจนว่า ด้านหลังยังมีลานเรือนเป็นระเบียบเรียบร้อยอีกด้วย
อีกอย่าง เพราะทำเลที่ตั้งตรงนี้ คนเข้าร้านก็ไม่น้อยเลย
หลังจากเขาพาเสี่ยวอีกับหลางเฉินลงรถแล้ว อูทงก็ขับตรงไปโรงแรมหมิงเหมินเลย
เขาต้องซื้อวัตถุดิบยาบางอย่าง หอฟู่เป่าก็มี
แต่ราคายาค่อนข้างแพงไปหน่อย
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋เพราะเรื่องเมื่อวาน ที่โรงแรมหมิงเหมินเลยคุยง่ายกว่า
“นี่แหละหอฟู่เป่า!”
หลางเฉินมองเจียงเสี่ยวไป๋พูดทีนึง แล้วเดินนำเข้าไป
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นแล้วก็พาเสี่ยวอีตามไปติดๆ