ค่ำคืนยิ่งทวีความเย้ายวนใจ
ในห้องแห่งหนึ่ง ร่างที่มีผมยาวสีฟ้ายืนอยู่ตรงหน้าต่าง ดวงตาสีฟ้าคู่นั้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอย่างสงบนิ่ง
ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกผลักเปิด
หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามา มองอูชิงจู๋จากระยะไกลแล้วพูดว่า "ไปกันเถอะ ท่านอาจารย์ยาเทวัญบอกว่าอยากพบเธอ!"
ระหว่างที่พูด สีหน้าของหญิงชราเต็มไปด้วยความระแวดระวัง
ใช่แล้ว
ตอนที่พวกเขาออกเดินทาง มีกันทั้งหมดห้าคน
ตอนนี้เหลือเพียงนางคนเดียว
อีกสี่คนที่เหลือ ล้วนเข้าไปอยู่ในห้องหมอเพราะพิษของอูชิงจู๋ตรงหน้านี้
นางเคยถามอูชิงจู๋ว่าทำไมไม่วางยาพิษนาง และคำตอบของอูชิงจู๋ก็ตรงไปตรงมามาก เพราะนางเป็นผู้หญิง
นางยังเคยถามอูชิงจู๋ว่า มีความสามารถขนาดนี้ ทำไมถึงไม่หนีไป
คำตอบของอูชิงจู๋ก็เรียบง่ายเช่นกัน เรื่องบุกเมืองเป็นเรื่องใหญ่ เขาจะรู้ ดังนั้นฉันต้องรอเขา ถ้าฉันไป เขาก็หาฉันไม่เจอ
ใช่แล้ว ง่าย ๆ แค่นี้เอง
สำหรับเรื่องนี้ หญิงชราก็ได้รายงานให้เหลียงหงทราบ
ส่วนความเห็นของเหลียงหงก็ง่ายมาก ไม่ว่าจะรอใครก็ไม่มีประโยชน์
ซึ่งนางก็รู้เหตุผลดี
เพราะชื่อเสียงของยาเทวัญในเมืองเอกนั้นน่าสะพรึงกลัวมากทีเดียว
อีกฝ่ายจะบ้าบิ่นสักแค่ไหน ก็คงไม่กล้าไปอาละวาดถึงที่ของยาเทวัญหรอก
"ยาเทวัญหรือ? ไปกันเถอะ!"
อูชิงจู๋ตอนนี้พยักหน้าอย่างไม่ลังเล
"งั้นตามฉันมา!"
เมื่อเห็นว่าอูชิงจู๋ทำตัวสบาย ๆ เช่นนี้ หญิงชราจึงถอยหลังให้ก้าวหนึ่ง
ดวงตาสีฟ้าของอูชิงจู๋กะพริบปริบ ๆ แล้วเดินออกจากห้องไป
"เดี๋ยวก่อน!"
เมื่อเห็นอูชิงจู๋เดินไปทางด้านนอกอย่างกระตือรือร้น หญิงชราก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "เธอรู้ไหมว่าเหตุผลที่หัวหน้าเหลียงให้เธอไปพบยาเทวัญคืออะไร?"