"สำนักเซียนแพทย์?"
"ดินแดนเลี้ยงสมุนไพร?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ก็เอ่ยด้วยความฉงน "นี่ที่ไหน?"
ใช่แล้ว สองที่แบบนี้ เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
"นายไม่รู้?"
ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจ มองสำรวจเจียงเสี่ยวไป๋ขึ้นลง เน้นดูชุดที่สวมใส่ "แล้วนายเข้ามาได้ยังไง?"
"พูดได้ยาว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ก็ยิ้มขม "ยังไงก็ตาม ครั้งนี้ต้องขอบคุณท่านที่ช่วยไว้!"
"ไม่ต้องเกรงใจ!"
ชายหนุ่มส่ายหน้า "นายฟื้นได้ไว แต่ร่างกายคงยังอ่อนแออยู่ ไม่รังเกียจ ก็พักที่นี่ก่อนเถอะ!"
"ผมไม่พักแล้วล่ะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า "ผมต้องรีบไปยังเมืองหลวงให้ได้!"
เสี่ยวอี้คงกำลังเป็นห่วงเขาอยู่
"ไปเมืองหลวง?"
ชายหนุ่มได้ยินแล้ว ยิ้มบาง "ฉันบอกนายแล้วไง ที่นี่คือดินแดนเลี้ยงสมุนไพรของสำนักเซียนแพทย์!"
"หมายความว่ายังไง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม ก็รู้สึกสงสัย
มันเกี่ยวอะไรกับการที่เขาจะออกไป?
ชายหนุ่มอาจจะเดาอะไรออก สายตาที่เวทนามากขึ้นก็พูด "หมายความว่า ไม่ว่านายจะเข้ามาได้ยังไง เมื่อนายปรากฏตัวในพื้นที่นี้ ก็จะต้องแบกรับสถานะทาสยา!"
"และเมื่อมีสถานะนี้แล้ว ไม่ใช่ว่านายอยากจะออกไปก็ออกไปได้!"
พูดจบ ชายหนุ่มก็ดึงเสื้อผ้าตัวเองลงเล็กน้อย ด้านบนมีสัญลักษณ์หนึ่งพิมพ์ไว้ชัดเจน
ทาสยา!
เขาก็เพราะเห็นว่าเสื้อผ้าของเจียงเสี่ยวไป๋ต่างออกไป จึงสรุปได้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่ทาสยาที่เข้ามาทางช่องทางปกติ