"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายร่างใหญ่นั้นด้วยสีหน้าแปลกใจ
ไอ้หนุ่มนี่อายุเท่านี้ กล้าดียังไงมาขอหน้านายใหญ่แห่งสำนัก?
แข็งขนาดนั้นเลยเหรอ?
แล้วขนาดตัวก็ใหญ่เกินไปแล้วมั้ง?
ส่วนสูงเกินเมตรเก้า กล้ามเนื้อแน่นเป็นมัดๆ ยืนอยู่ตรงนั้นราวกับภูเขาลูกเล็กๆ
ลมหายใจที่แผ่ออกมามีพลังหนักแน่น
ให้ความรู้สึกถึงพลังอันยิ่งใหญ่
เขานึกถึงที่ท่านเจ้าสำนักบอก ตอนนั้นเขาจินตนากรายถึงภาพของคนในถ้ำหลิงจี้ไว้ในหัว
ไม่คิดว่าจะประเมินต่ำไป
นอก จากนั้น เขายังเห็นชายชราอีกคนอยู่ข้างๆ
ซือ!
เรียกว่าชายชรา แต่ชายแก่คนนั้นผมดำทั้งหัว สูงเกินสองเมตร ก็มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เหมือนกัน
กำยำล่ำสัน
ดูแล้วให้ความรู้สึกกระทบกระแทกกว่า
แล้วคนในถ้ำหลิงจี้เป็นแบบนี้หมดเลยหรือ?
ขณะที่เขาตกใจ ชายชราแห่งถ้ำหลิงจี้ก็เอ่ยปากขึ้น: "ท่านประมุข อย่าถือสาเลย พวกเราถ้ำหลิงจี้เป็นคนนิสัยแบบนี้ แต่ถ้าท่านไปได้จริงๆ ก็ยิ่งดีแน่นอน!"
พูดจบ เขาก็กดชายหนุ่มร่างใหญ่ให้นั่งลงที่ด้านข้าง
"ฮ่าๆ!"
หลังจากเสียงของชายชราถ้ำหลิงจี้เงียบลง เห็นได้ว่าท่านประมุขเฒ่าหัวเราะเสียงดังอย่างอารมณ์ดี ไม่มีทีท่าโกรธเคืองแต่อย่างใด เมื่อสังเกตเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ที่ยืนอยู่หน้าประตู ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
จากนั้นก็แสดงสีหน้าแปลกใจ ก่อนจะโบกมือเรียก
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้น ก็เดินเข้ามากับเจิ้งเหล่าและคนอื่นๆ แล้วนั่งลงอีกฝั่งหนึ่ง