r />“นี่... ยากเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก สุดท้ายจึงว่า “งั้นข้าลองดูก็ได้ แต่ถ้าข้าใช้กระบวนท่าดาบออกมาได้ ท่านผู้อาวุโสก็ห้ามพูดอะไรอีกนะ!”
“ได้!”
ผู้อาวุโสเคราขาวพยักหน้า
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋อาศัยแต่พละกำลังกับกำลังภายในดึงดาบออกมา แต่จะควบคุมมันไม่ง่ายอย่างนั้น
“ตกลงตามนี้!”
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ มือสะบัดวูบหนึ่ง เสียงดาบดังครางหึ่งๆ พร้อมกับที่เขาเคลื่อนไหว
ในชั่วพริบตา ร่างดั่งสายลม ดาบดั่งรุ้งยาว
ตวัดตั้ง แกว่งไกว เงาดาบสายแล้วสายเล่าติดตามดั่งเงา
ภายใต้แสงที่สะท้อน ทำให้ผู้คนในที่นั้นมีสีหน้าประหลาดใจ
งดงามเหลือเกิน!
หืม?
งดงาม?
ใช่แล้ว สิ่งที่พวกเขาคิดคือคำว่างดงาม
เพราะหนึ่งคนหนึ่งดาบ หลอมรวมเป็นหนึ่งได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ผู้อาวุโสสำนักยุทธที่นั่งผู้ตัดสินเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้จริงหรือ?
แถมกระบวนท่าดาบยังลื่นไหลสมบูรณ์แบบ ดูไม่เห็นตำหนิใด
พวกเขารู้ดีว่าดาบเล่มนี้มีพลังงานปฐมภูมิอยู่ ใช่ว่าคนธรรมดาจะจับต้องได้
ครู่หนึ่ง เมื่อสิ้นสุดกระบวนท่าดาบ เจียงเสี่ยวไป๋หมุนดาบในมือ ยิ้มมองผู้อาวุโสเคราขาวว่า “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ให้โอกาส!”
พูดจบก็หันกลับมา
“เจ้า... เจ้า...”
ผู้อาวุโสเคราขาวสีหน้าเปลี่ยนไป สุดท้ายกระตุกมุมปากว่า “ช่างเถอะ ช่างเถอะ!”
ว่าแล้วก็เงยหน้าขึ้น “กระบี่ล้ำค่าเลิศล้ำ ถูกเจ้าเด็กนี่เอาไปแล้ว พวกดาบที่เหลือพวกเจ้าตามสบายเลย!”