"โอ้? คนรู้จักเก่า?"
เสียงเย็นชาอีกฝั่งของสายโทรศัพท์ ดูประหลาดใจอย่างชัดเจน: "ใคร?"
"เจียงเสี่ยวไป๋……"
"เจียงเสี่ยวไป๋?"
น้ำเสียงเย็นชาในโทรศัพท์เปลี่ยนไปทันที: "เธอ……เธอ……เธอ……"
"คุณหนูถัง อย่าตื่นเต้นไป พูดช้า ๆ ฉันมีเวลา!" ถงเซิ่งเอ่ยปาก
"ถงเซิ่ง!"
เสียงอีกฝ่ายแฝงความโกรธ: "ข้าคนนี้เมื่อไหร่ที่ตื่นเต้นกัน!"
"ครับ คุณหนูถังไม่ได้ตื่นเต้น!"
ตอนนี้ 'ถงเซิ่ง' สีหน้าดูจนใจอยู่บ้าง: "เป็นฉันที่พูดผิดไปเอง!"
"รู้ก็ดี!"
น้ำเสียงถังชิงยังมีโทสะ แต่ครู่ต่อมา ดูเหมือนจะลังเลอยู่เล็กน้อย แล้วจึงถามขึ้น: "เธอ……เธอแน่ใจนะว่าไม่เห็นผิด?"
"ไม่ผิดแน่นอน!"
ถงเซิ่งส่ายหน้าทันที: "ถึงเขาจะใส่หน้ากาก แต่แมวเก้าหางที่อยู่ข้างกาย ยังไงก็ไม่มีทางผิด ต่อให้เขาจะบอกว่าตัวเองแซ่เจียง และเสียงก็คุ้นเคยมากด้วย!"
ในฮ่องกง เขานำตระกูลหมายหัวพ่อแม่ของหลู่เสี่ยวหยู่ล้มเหลว คนที่ต้นเหตุก็คือเจียงเสี่ยวไป๋
ดังนั้นเขาจึงจำหน้าตาและเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ได้อย่างแม่นยำจนถึงตอนนี้
เขาเชื่อว่าตัวเองไม่มีทางจำผิดแน่นอน
และจากท่าทีของเจียงเสี่ยวไป๋ ดูเหมือนว่าจะเริ่มแคลงใจเขาเช่นกัน
แต่ต่อให้เจียงเสี่ยวไป๋อยากเดาตัวตนของเขา คงไม่ง่ายขนาดนั้น
"ฉันก็รู้ว่าเขาต้องไม่ตายแน่นอน!"
เสียงถังชิงแฝงความโกรธ: "ยังจะได้เห็นเขาอีกไหม ถ้าเจอฉันจะฆ่ามันทิ้ง!"
"คงไม่ได้เจออีกแล้ว!"
ถงเซิ่งลังเลเล็กน้อย: "ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คงตายในมือจิตกระบี่ไปแล้วกระมัง?"