แค่ประโยค ‘ไม่ลองให้ฉันดูหน่อยเหรอ’ ดังขึ้น
ก็ทำให้ทุกสายตาจับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋
สีหน้าของหลวี่โหมวและซู่เก๋อเปลี่ยนไปพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
หมายความว่าไง
เจียงเสี่ยวไป๋ไปทำอะไรหรือเปล่า
แต่ก็ไม่น่าจะใช่
จะควบคุมได้ต้องให้ผู้เลี้ยงใส่ตราประทับลงไปก่อน
เพราะระหว่างกระบวนการเลี้ยงทุกอย่างที่ทำไปจะไม่มีผลอะไรเลย
ส่วนก่อนที่จะเริ่มเลี้ยงนั้น สัตว์เลี้ยงก็ไม่เคยถูกปล่อยออกจากตัวพวกเขาเลย เจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีโอกาสทำอะไรทั้งนั้น
ทางด้านเฉียนหยางและซ่งเหลียนเป็นต้น สีหน้ากลับกลายเป็นพิกล
เจียงเสี่ยวไป๋จะลองดูเหรอ
หรือว่าเจียงเสี่ยวไป๋ควบคุมมันได้ตรง ๆ เลย
คนในไลฟ์ก็อึ้งไปตาม ๆ กัน
ซูเสี่ยวไป๋คิดจะควบคุมสัตว์เลี้ยงตัวนี้ตรง ๆ เลยหรือไง
คุณสมบัติของสัตว์เลี้ยงทุกคนรู้ดีอยู่แก่ใจ
ถ้าไม่มีอิทธิพลตั้งแต่ต้น ก็ไม่มีทางควบคุมได้
และจากที่ซูเสี่ยวไป๋คุยกับหลวี่โหมว รวมถึงที่ซู่เก๋อใช้ตราประทับหลังจากนั้น ก็พอรู้ว่าสัตว์เลี้ยงน่าจะเป็นของสองคนนี้
สองคนนั้นควบคุมไม่ได้ แล้วซูเสี่ยวไป๋จะทำได้หรือ
ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน เจียงเสี่ยวไป๋ทำง่าย ๆ แค่ยกมือขึ้น พร้อมส่งเสียงเรียบ ๆ ว่า “มา!”
สิ้นเสียง
เงาร่างของอสูรที่ลอยอยู่ขยับเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มบิดตัว
ราวกับว่ามันถูกเจียงเสี่ยวไป๋เรียกมาจริง ๆ
แต่ปัญหาคือเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ใช้ตราประทับอัญเชิญใด ๆ เลย
นี่มัน...
การเปลี่ยนแปลงของอสูร ทุกคนในที่นั้นเห็นกันชัดเจน สีหน้าต่างเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ