เอ่อ…
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินเสียงที่พูดพร้อมเพรียงกันจากรอบข้าง ก็ชะงักไปอีกครั้ง สีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ได้ถามใครเลยสักคน
ไม่คิดว่าทุกคนจะเข้าข้างขนาดนี้
นี่ทำให้เขารู้สึกเขินเล็กน้อย
ไช่ฉีก็ตะลึงไปเหมือนกัน
บ้าเอ๊ย…ฝ่ายที่มีเหตุผลอย่างเขา กลับรู้สึกเหมือนไม่มีเหตุผลไปแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ควบคุมทิศทางของเรื่องได้อย่างสมบูรณ์แบบ
อีกด้านหนึ่ง เจ้าสถาบันเดิมทีก็ยังกังวลอยู่บ้าง แต่พอผ่านเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ ตอนนี้เขามีความรู้สึกอยากคุกเข่าให้เจียงเสี่ยวไป๋
เก่งเกินไปแล้ว
ชัดๆ ว่าไม่มีเหตุผล กลับดันเถียงจนคนอื่นพูดไม่ออก
สถาบันศักดิ์สิทธิ์!
นั่นคือสถาบันศักดิ์สิทธิ์นะ!
กรรมการที่มาจากที่นั่น กลับถูกเจียงเสี่ยวไป๋กดไว้หมด?
ถ้าเล่าออกไปใครจะเชื่อ?
อย่างน้อยเขาก็ไม่เชื่อ!
“เฮ้ นายว่าไอ้หมอนี่คิดเล่นกลกับเจ้าเสี่ยวไป๋ มันยังอ่อนหัดไปหน่อยไหมล่ะ!”
แมวเก้าหางบนบ่าของเสี่ยวอี้อ้าปากพูด มองไช่ฉีด้วยสายตาเยาะเย้ย
ความสามารถของเจียงเสี่ยวไป๋ มันเดินตามมาตลอดทาง ย่อมรู้ดีกว่าคนอื่น
เรื่องความแข็งแกร่ง ฝีมือที่สูสีมีไม่กี่คน!
เรื่องกลอุบาย ที่สูสีได้ก็มีไม่กี่คนเหมือนกัน!
รอบด้าน!
ไต่หนานสีหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ
นี่คงเป็นความสามารถของอาจารย์ศักดิ์สิทธิ์สินะ
หยานหลิงอยากจะเถียงเจียงเสี่ยวไป๋สองสามประโยคจริง ๆ
แต่ก็เถียงไม่ออก