“ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?”
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว “งั้นนายหมายความว่า...”
“เฮ้ หาโอกาสจัดการให้เรียบ แล้วนายค่อยทำขึ้นมาใหม่ใส่กลับเข้าไป!”
แมวเก้าหางบอก “ยังไงก็ไม่มีใครรู้อยู่ดี!”
แววตาของเจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความคิด
ใช่ เขาก็ใจเต้นเหมือนกัน
และวิธีที่แมวเก้าหางบอกก็ไม่เลวเลย
ยังไงพละกำลังมหาศาลของเขาก็สามารถทำของพวกนั้นขึ้นมาใหม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้แนบเนียนไม่มีใครจับได้
ดูเหมือนเขาต้องหาโอกาสลองดูสักตั้งแล้ว!
แต่ข้อแม้ก็คือ ที่ที่วางของขวัญพวกนั้นต้องไม่มีผนึกที่เชื่อมกับภูเขาใหญ่ถึงจะได้
ถ้ามี การจะใช้มิติเข้าไปแทรกช่องว่างนั่นก็คงไม่ง่ายเลย
ระหว่างที่เขากำลังคิด ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นอีกครั้ง “อันดับห้าสวรรค์ ควางหมิง มาถึง มอบกล้วยไม้สวรรค์เจ็ดขั้นหนึ่งต้น!”
สิ้นเสียง ชายรูปร่างกำยำคนหนึ่งก็เดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า
“ฮ่า ๆ คึกคักชะมัด!”
แมวเก้าหางหัวเราะหึ ๆ หันมามองเจียงเสี่ยวไป๋ “วันนี้เป็นโอกาสสร้างชื่อของนายเลยนะเนี่ย...”
“ใช่เลย!”
เจียงเสี่ยวไป๋มองควางหมิง แววตาเย็นชาสั่นไหว
ศาลาเมฆาเขาต้องเอามาให้ได้
ไม่สนว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจะเป็นใคร ต่อให้เป็นสำนักราชันย์ภิภพจริง ๆ เขาก็ไม่กลัว
ระหว่างที่เขากำลังคิด เสียงร้องประกาศก็ดังขึ้นอีก “โรงแรมเทียนเหมิน มาถึง มอบไผ่วิญญาณทองแปดขั้นหนึ่งชุด!”
“โอ้... ไอ้บ้านั่น... ฮ่า!”
แมวเก้าหางหัวเราะขึ้นมาทันที คราวนี้คนที่มานอกจากคนแรก ๆ ที่ไม่รู้จัก แต่หยวนหยุนก็ถือว่าเป็นคนคุ้นเคยเก่าแล้ว