"เรื่องของอาเขยของฉัน ฉันทำผิดไปแล้ว!"
เคทีมองไปที่ชายชราผมขาว ยอมรับความผิดของตัวเองอย่างเปิดเผย
จากนั้นสายตาก็กวาดไปทางเหลียนเติงและพูดว่า "ที่ให้ท่านมาครั้งนี้ อยากให้ท่านช่วยปกป้องเขาด้วย!"
"วางใจได้เลย ท่านหัวหน้าเผ่า!"
ชายชราผมขาวฟังแล้วจิตใจก็ฮึกเหิม "ข้าจะดูแลเขาอย่างดีแน่นอน!"
จริง ๆ แล้ว เขารู้สึกมาตลอดว่าเหลียนเติงเป็นคนไม่เลว
แค่บางเรื่องทำหัวรุนแรงเกินไป
อย่างเช่นใช้ฐานะอาช่วยตัดสินใจข้ามหน้าเคที
บางทีอาจเป็นแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสายตาเหลียนเติง ไม่จำเป็นต้องรบกวนเคทีเลย
แต่การทำแบบนี้ ถือเป็นข้อห้ามใหญ่หลวง ทำให้คนเข้าใจผิดได้ง่าย ๆ
ตอนนี้เคทีขอให้เขาดูแล ความเข้าใจผิดนี้คงคลี่คลายแล้วใช่ไหม?
คิดพลางรอยยิ้มก็ผุดบนใบหน้า
เคทีพยักหน้า
ชายชราผมขาวก็เป็นหนึ่งในสมาชิกสภาผู้อาวุโส ฝีมือไม่ได้ด้อยไปกว่าโซลเลย
ต่อไปมีชายชราผมขาวอยู่ นางก็วางใจได้
"คุณเจียง คุณกง ดิฉันจะจัดที่พักให้พวกคุณใหม่นะคะ!"
เคทีหันไปพูดกับเจียงเสี่ยวไป๋และกงซินเยว่หนึ่งประโยคแล้วเดินออกไป
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นดังนั้นก็จูงมือกงซินเยว่เดินตามไป
ยี่สิบนาทีต่อมา
ทั้งสองก็เข้าพักในอาคารอีกหลังหนึ่ง
ความสูงเท่าเดิม วิวสวยไม่แพ้กัน ส่วนเคทีที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็จากไปทันที
นางมีเรื่องต้องทำอีกมาก
"นางเป็นคนดีมากเลยนะ เอาชื่อเสียงตัวเองมาเสี่ยงเพื่อปกป้องนาย!"
กงซินเยว่มองเจียงเสี่ยวไป๋ "นายจะเอายังไงต่อ?"