"ไม่พอใจน่ะ ถ้าจัดการตัวสุดท้ายให้ตายด้วยนี่จะดีกว่านี้อีก!"
เจียงเสี่ยวไป๋เหลือบมองชาวต่างชาติที่อยู่ข้างถังชิงแวบหนึ่ง
ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่จริง ๆ แล้วในใจค่อนข้างตกใจไม่น้อย
คนที่ติดตามถังชิงพวกนี้ อย่างน้อยที่สุดก็ระดับกงเจี๋ยวขึ้นไป แถมยังมีพวกอ๋องขั้นสามปะปนอยู่ด้วย
นึกไม่ถึงเลยว่าถังชิงเอ่ยปากพูดคำเดียว อีกฝ่ายก็ยอมถูกฆ่าแต่โดยดี
ผู้หญิงคนนี้กร้าวแกร่งกว่าที่คิดไว้เยอะ
นางก็แค่คนจากตระกูลถังไม่ใช่รึไง?
ทำไมรู้สึกชอบกลอยู่นะ?
หรือว่าเบื้องหลังของถังชิงจะมีฐานะอะไรที่เหนือชั้นยิ่งกว่านั้นอีก?
"นายอย่าเกินเลยไปหน่อยเลย!"
ถังชิงจ้องเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาเย็นชา "ไม่งั้นของที่อยู่ข้างในก็อย่าหวังว่าจะได้ไปคนเดียว แล้วฉันจะฆ่านางก่อนเป็นคนแรก!"
พูดพลางสายตาของถังชิงก็มองไปที่แคที แววตาฆ่าพุ่งพล่าน
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองแคทีแวบหนึ่ง สุดท้ายก็มองถังชิง "ฉันช่วยเปิดประตูนั่นให้ได้ แต่นายจะรับประกันได้ยังไงว่าจะไม่ทำร้ายแคที?"
ใช่แล้ว นี่คือปัญหา
เกิดเขาเปิดประตูให้ แต่ถังชิงไม่รักษาสัญญา สุดท้ายกลับตอกกลับมาเป็นข้อต่อรอง งั้นต่อให้ตอนนี้เขาจะคุมเกมอยู่ก็จะกลายเป็นตกเป็นเบี้ยล่างไปเลย
"สบายใจได้!"
ถังชิงขมวดคิ้ว เอ่ยปากว่า "นางเป็นหัวหน้าเผ่าแดนตัน เรื่องมันเกี่ยวพันกว้าง ความหายนะแบบนี้ตอนนี้ฉันยังไม่อยากไปมีเอี่ยวด้วยง่าย ๆ หรอก!"
"ไม่ได้ ข้ออ้างแค่นี้มันไม่พอ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดขึ้น "ฉันต้องการอะไรที่มันแน่ใจกว่านี้!"