ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?
เจียงเสี่ยวไป๋ปิดประตูห้อง สีหน้ายังดูประหลาดอยู่บ้าง
นางกงซินเยว่คงไม่ได้มีความชอบและงานอดิเรกเหมือนกับถังชิงหรอกใช่ไหม?
แต่คิดมาถึงตรงนี้ เขากลับรู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้
ผู้หญิงอย่างกงซินเยว่นี่ แม้จะมีอารมณ์ฉุนเฉียวบ้าง เย็นชาบ้างเป็นครั้งคราว แต่รสนิยมก็น่าจะปกติดี
คงจะเป็นเพื่อนของเธอที่อยู่แถวนี้มั้ง
ส่ายหัวพลาง เขาไปอาบน้ำในห้องน้ำ จากนั้นก็นอนลงบนเตียงอย่างเงียบ ๆ
สองชั่วโมงต่อมา เขาได้ยินเสียงเปิดประตูจากห้องข้าง ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋อดสงสัยไม่ได้ ชั่วขณะนั้นเปลวเพลิงสีทองก็กระโดดโลดเต้นในดวงตาทั้งสอง เขามองทะลุกำแพงไปยังนอกประตู
พอดีเห็นเงาร่างอรชรเดินออกมาจากห้องของกงซินเยว่
และตอนที่เดินผ่านตำแหน่งห้องของเขา เงานั้นหันหน้ามาทางนี้
ชั่วพริบตา สายตาทั้งสองราวกับประสานกัน ดวงตาคู่นั้นกระจ่างใสดั่งธารน้ำ เผยแววประหลาดใจเล็กน้อย ต่อจากนั้นก็โบกมือมายังทิศทางที่เขาอยู่ แล้วจากไป
ในห้องพัก เจียงเสี่ยวไป๋ทั้งงงทั้งตกตะลึง
ผู้หญิงคนนี้... เป็นใคร?
เมื่อกี้ก็มองทะลุกำแพงได้เหมือนกัน?
กลืน...
เจียงเสี่ยวไป๋บนเตียงกลืนน้ำลายลงคอ
ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ยามนี้เขาพยายามคิดถึงหน้าตาของผู้หญิงคนนั้น แต่กลับพบว่าเลือนราง
เขาพยายามจดจำ แต่ก็นึกถึงหน้าตานั่นไม่ออก
สิ่งเดียวที่มี คือดวงตากระจ่างใสคู่นั้นที่มองทะลุทะลวงจิตใจผู้คน
ผู้หญิงคนเมื่อกี้ ไม่ธรรมดาแน่!
กงซินเยว่ที่นี่ มีคนรู้จักที่เก่งกาจถึงขนาดนี้?
ตอนนี้เขาอยากจะถามกงซินเยว่จริง ๆ แต่สุดท้ายก็เลิกล้ม
เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
คิดพลางเขาหลับตาลงเตรียมพักผ่อน ทว่าพอหลับตา ดวงตาคู่ที่กระจ่างใสและราวกับหยั่งรู้ทุกสิ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวสมอง