"เฮอะ เสี่ยวไป๋ นั่งสิ!"
เมื่อเสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง เจียงเกอก็เดินออกมาจากห้องอีกครั้ง
ตอนนี้เธอเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงชุดใหม่
ภายใต้แสงไฟที่สลัว เธอดูโดดเด่นเป็นอย่างมาก
เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น เจียงเกอก็อดพูดไม่ได้: "ท่านทวดให้ฉันดูแลเธอเป็นพิเศษ ขอเลี้ยงข้าวเธอหน่อย ขอบคุณเธอที่ช่วยตระกูลเจียงของเราแก้ปัญหาใหญ่ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินเจียงเก้าพูดแบบนี้ ก็ค่อยๆ นั่งลง
ส่วนแมวเก้าหางก็มีสีหน้าแอบผิดหวังเล็กน้อย
แค่นี้เองเหรอ...
จากนั้นเจียงเก้าก็หยิบแก้วสองใบออกมา รินเหล้าใส่แล้วพูด: "เหล้านี่เป็นของที่ท่านทวดเคยเก็บไว้ วันนี้ฉันจะดื่มเป็นเพื่อนเธอหน่อย!"
พูดจบ ก็ยื่นแก้วให้เจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งแก้ว
เจียงเสี่ยวไป๋สูดดมกลิ่นหอมของเหล้าอย่างเข้มข้น มองเจียงเก้ายกแก้วขึ้นมา ก็ชนแก้วเบาๆ แล้วกระดกเหล้าในแก้วดื่มหมดในอึกเดียว
เข้าปากเผ็ดร้อน แต่เมื่อกลืนลงไปในท้องกลับเต็มไปด้วยความนุ่มนวล
ดื่มเข้าไปแล้ว กลับมีรสหวานเล็กน้อย
สีหน้าแปลกใจเล็กน้อยปรากฏขึ้น เขามองไปที่เจียงเก้าแล้วพูด: "เหล้าดี!"
นับตั้งแต่มาอยู่ในแดนใน เขาดื่มเหล้าไม่บ่อยนัก เพราะว่าเหล้าฝั่งนี้รสชาติธรรมดาๆ เทียบกับภายนอกไม่ได้เลย
แต่เหล้าหม้อที่เจียงเก้าหยิบออกมาหม้อนี้ กลับทำให้เขาชอบมาก
"ถ้าอย่างนั้นก็ดื่มให้มากๆ เลย!"
ระหว่างที่เจียงเก้าพูด เธอก็ดื่มเหล้าในแก้วของตัวเองเข้าไปด้วย ทันใดนั้น ใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีแดงเป็นสองก้อน
ดูยิ่งสดใสสวยงามมากขึ้นไปอีก
หลังจากเจียงเก้ารินเหล้าให้อีกสองแก้วแล้ว เธอก็ชวนเจียงเสี่ยวไป๋ชิมอาหาร