"วางใจ ถึงแล้วละก็ พวกเราจะทำตามคำพูดแน่นอน!"
ผู้อาวุโสลู่พยักหน้าเล็กน้อย
หลังจากผ่านพ้นอุปสรรคนี้ไปแล้ว ยังมีอีกอุปสรรคหนึ่งที่บ้านของอู๋ชิงจู
เพื่อโน้มน้าวให้หวู่ชิงจูอยู่ต่อ พวกเขาต้องทำให้เธอเชื่อใจให้ได้
หากอู๋ชิงจูและเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกันในช่วงเวลานี้
ถึงแม้เจียงเสี่ยวไป๋จะไม่โจมตี อู๋ชิงจูก็จะยิ่งต่อต้านมากขึ้นไปอีก
นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาอยากเห็น
ไป!
ผู้อาวุโสหลู ณ ขณะนี้เอ่ยปากบอกแล้วหนึ่งคำ
ที่จริงแล้วเขามีเจตนาดี และเชิญทั้งสองคนให้นั่งลงคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋โดยตรง
แต่สุดท้ายเขาก็ยอมแพ้
เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงโกรธอยู่ ส่วนอู๋ชิงจูก็หมดสติไปแล้ว ไม่น่าจะฟังอะไรอีกแล้ว
ดังนั้น การที่เขาทำหน้าที่เป็นตัวกลางและติดต่อประสานงานกับฝ่ายที่เกี่ยวข้องโดยตรงจึงน่าจะเป็นวิธีที่ดีกว่า
"ขอบคุณมากครับ ศาสตราจารย์เหอ!"
ผู้อาวุโสลู่กล่าวอีกครั้ง และในที่สุดก็พาผู้อาวุโสซีเข้าไปข้างในด้วย
หลังจากทั้งสองคนจากไป เหอหยางส่ายหัวและสลัดน้ำแข็งที่เกาะอยู่บนตัวออก
จากนั้น เมื่อพิจารณาถึงคลื่นที่เกิดขึ้นในอวกาศ พวกเขาก็พบว่าอวกาศนั้นบิดเบี้ยวและในที่สุดก็พังทลายและหายไป
เห็นได้ชัดว่ามันถูกทำลายโดยคนสี่คนที่เดินผ่านมา
สิ่งนี้ยังบอกเขาโดยอ้อมด้วยว่ากลุ่มดังกล่าวเดินทางถึงที่หมายอย่างปลอดภัยแล้ว
"ท่านผู้อาวุโสเหอ เมื่อเจ้าสำนักมาถึงท่านจะพูดอะไรคะ?"
หญิงคนนั้นมองไปที่เหอหยางแล้วพูดว่า...
เธอไม่ใช่คนโง่ เธอจึงมองออกได้ง่ายๆ ว่าเหอหยางใจดีกับเธอ
"ไม่ต้องอธิบาย แค่พูดตรงๆ ก็พอ!"
