"ครับ!"
ชายหนุ่มร่างกำยำสองคนที่อยู่ด้านหลัง ได้ยินคำพูดของชายชราผู้กำยำ ก็ตอบรับอย่างหนักแน่น
เสียงนั้นแผ่ออกไปอย่างหยาบกระด้าง
ก้องกังวานไปไกล
หลังจากเดินไปได้ระยะหนึ่ง ภายใต้การนำของชายชราผู้กำยำ พวกเขาก็ค่อยๆ มาถึงหน้าต้นไม้นั้น
ผู้อาวุโสร่างกำยำมองไปที่ต้นไม้นั้น ขมวดคิ้ว
ที่นี่...
ตุบ ตุบ ตุบ
ชั่วพริบตา ราวกับแผ่นดินไหวภูเขาถล่ม
ชายชราผู้กำยำชะงักไป หันกลับไปมอง ก็พบว่าชายหนุ่มสองคนที่อยู่ข้างหลังได้คุกเข่าลงและเริ่มกราบแล้ว
แค่ไม่กี่ที พื้นดินก็แตกออก ดูเหมือนจะทรุดลงไปด้วยซ้ำ
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
เสียงของชายชราผู้กำยำเต็มไปด้วยความโกรธ
เมื่อพูดจบ ชายหนุ่มสองคนนั้นก็เงยหน้าขึ้นด้วยความฉงน
"ไม่เห็นหรือไงว่าที่นี่มีอะไรผิดปกติ!"
ชายชราผู้กำยำพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
"เห็นครับ!"
"อืม มีกลิ่นอายของการต่อสู้ และยังมีพลังไฟที่รุนแรงปรากฏขึ้นด้วย!"
สองคน พูดกันคนละประโยค
"แล้วยังจะกราบอีก!" ชายชราผู้กำยำโกรธ
"ก็ท่านให้พวกเรา..."
"หุบปาก!"
"ครับ!"
ภายใต้คำพูดของชายชราผู้กำยำ ทั้งสองคนไม่กล้าพูดอะไรอีก
ตอนนี้ชายชราผู้กำยำมองไปรอบๆ สุดท้ายก็เอ่ยปาก: "กลิ่นอายการต่อสู้ควรจะอยู่ภายในสามชั่วโมง ท่านจินเฟิงไม่อยู่ คงจะ..."
"หรือว่าท่านบรรพบุรุษเฟิ่งจะ...จากไปแล้ว?"
ชายหนุ่มร่างกำยำคนหนึ่งพูดด้วยเสียงสั่นเทา สบตากับอีกคนหนึ่ง แล้วคุกเข่าลงพร้อมกัน