"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋เพิ่งจะคิดอะไรหลายอย่างอยู่ในหัว เกี่ยวกับเรื่องที่อาจเกิดขึ้นได้ที่หลิวเทียนซือพาเจ๋อเหอมาหา
แต่เขาไม่คิดเลยว่าจริง ๆ แล้วหลิวเทียนซือคนนี้จะมาขอเป็นศิษย์ของเขา?
หลิวเทียนซือแม้จะมองไม่ทะลุหน้ากากของเจียงเสี่ยวไป๋ แต่เขาสัมผัสได้ถึงความตกใจที่เจียงเสี่ยวไป๋แสดงออกมา
ชั่วขณะหนึ่ง บนใบหน้าแก่ ๆ ของเขาฉายแววเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย: "ข้ารู้ว่าการทำแบบนี้มันค่อนข้างจะกะทันหัน แต่พอข้าก้าวมาถึงขั้นเทียนซือแล้ว อยากจะก้าวต่อไปอีกก้าว กลับพบว่าทำไม่ได้!"
"ข้าเคยพยายามขอฝากตัวเป็นศิษย์ใต้เท้าอาจารย์เซิ่งอื่น ๆ มาก่อน แต่ก็ถูกปฏิเสธหมด!"
หลิวเทียนซือพูดพร้อมกับถอนหายใจ: "ท่านเซิ่งซือคงยังไม่เคยรับศิษย์ใช่ไหม? ถ้าเป็นไปได้ หวังว่าท่านจะรับศิษย์คนนี้ไว้!"
พูดจบ หลิวเทียนซือก็คำนับเจียงเสี่ยวไป๋
"แบบนี้..."
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแห้ง ๆ
อายุไม่เหมาะสมเลย
ต่างรุ่นกันเกินไป
บนไหล่ของเขา แมวเก้าหางตอนนี้อดขำไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋บนเส้นทางของการเป็นผู้มีรุ่นสูงกว่านั้นช่างไปได้ไกลขึ้นเรื่อย ๆ จริง ๆ
"ท่านเซิ่งซือ ท่านอยากพูดอะไร พูดตรง ๆ เลยก็ได้!"
หลิวเทียนซือมองออกถึงความลังเลของเจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่หลิวเทียนซือ: "อายุเราต่างกันมาก นายไม่ถือสาก็แล้วกัน!"
"ความเป็นครูไม่เกี่ยวกับอายุ!"
หลิวเทียนซือส่ายหน้า: "ผู้มีความรู้คือใหญ่!"