“เรามีวิธีจัดการ!”
ซ่งเหลียนเอ่ยขึ้นว่า “เรานำอุปกรณ์วิญญาณพิเศษของสำนักล่าปีศาจเรามาด้วย สามารถปราบสัตว์เลี้ยงนั้นได้โดยตรง แต่แน่นอนว่าหากจัดการก่อนที่สัตว์เลี้ยงจะโตเต็มที่ได้ยิ่งดี! ความเสี่ยงก็จะน้อยลง!”
อุปกรณ์วิญญาณชิ้นนั้นต้องใช้พลังวิญญาณมหาศาลค้ำจุน
หากภายในระยะเวลาที่กำหนดไม่สามารถปราบได้ มันก็จะพังทลายลงทันที
นั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาอยากเห็นแน่
สีหน้าของเฉียนหยางเปลี่ยนไปมา สุดท้ายก็มองซ่งเหลียนแล้วถามว่า “คุณมีวิธีตามหามันเจอไหม?”
“มี แต่ก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน!”
ซ่งเหลียนหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “เรามีสัตว์ดมกลิ่น เมื่อคืนนี้ตรวจสอบไปรอบหนึ่งแล้ว มีปฏิกิริยา แต่ยังระบุตำแหน่งที่แน่ชัดไม่ได้ แต่ผมเชื่อว่าถ้าตรวจสอบอีกสักสองสามครั้งต้องได้ผล!”
“โอเค งั้นจัดการให้คุณแล้วกัน เริ่มค้นหาตั้งแต่คืนนี้เลย!”
เฉียนหยางพูดพลางเงยหน้าขึ้น หรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ที่เหลือทั้งหมด ไปต้านทานอสูรข้างนอก!”
เมื่อซ่งเหลียนมีวิธี เช่นนั้นก็มอบหมายเรื่องนี้ให้ซ่งเหลียนไปจัดการเลย
พอดีจะได้ปล่อยคนออกไปจัดการอสูรข้างนอกมากขึ้น
“ขอบคุณท่านเฉียนมาก!”
ซ่งเหลียนพยักหน้าพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก
อันที่จริงเขาไม่เสียใจที่พูดออกมาตอนนี้
เพราะเขารู้ว่าเรื่องนี้ ไม่ใช่จะปิดบังไว้ได้
แทนที่จะให้ทุกคนรู้ทีหลัง สู้เขาพูดออกมาก่อนเสียดีกว่า
“ครับ วันนี้การประชุมจบแค่นี้แล้วกัน!”