“เคที!”
พอได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยชื่อออกมา ใบหน้าของบัคส์เปลี่ยนไป และสุดท้ายก็บูดบึ้งจนไม่มีทางดูได้ยิ่งไปกว่านี้ พร้อมประกายฆาตไร้ขีดจำกัดที่ว่า “ถ้าฉันต้องตาย ก็ต้องดึงแกลงไปด้วย!”
เสียงคำพูดจางหายไป พลังอันทรงพลังก็พุ่งกระชากเข้ามา
แต่ในวินาทีนั้นเอง สมองของเขากลับว่างเปล่าไปทันที
ใช่แล้ว เส้นลายสีดำนั้นกำลังแผ่ขยายเข้าสู่ร่างของบัคส์ไปทีละส่วน
ความทรงจำของคนคนนี้ เขาต้องเอามาให้ได้
ไม่เช่นนั้น แม้จะรับบทเป็นบัคส์ได้ ก็จะโชว์ตัวจนเกิดเรื่องฮาใหญ่ แม้แต่การที่ตัวตนถูกเปิดโปงก็เป็นไปได้
แต่พอเส้นลายสีดำนั้นแผ่ไปได้ครึ่งทาง แสงสีแดงก็เบ่งบานออกมาจากทั่วร่างของบัคส์
เอ๊ะ?
ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนสี รีบผละร่างถอยออกไปอย่างรีบร้อน…
เปรี้ยง!
แสงสีแดงพวยพุ่ง ร่างของบัคส์ระเบิดสลายไปต่อหน้าต่อตา
ท่ามกลางแรงระเบิดที่น่าตกตะลึง เจียงเสี่ยวไป๋ก็ถูกกระแสลมแรงซัดเข้าอีกครั้ง
คนที่ลงมือก็คือหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างบัคส์นั่นเอง
ขณะนี้ดวงตาของเธอมองไปรอบ ๆ ที่ลูกแก้ววิญญาณปราณวางกระจายอยู่ เปี่ยมด้วยความโลภอย่างเห็นได้ชัด
ชัดเจนว่าเธอไม่ได้ลงมือเพราะอยากแก้แค้นให้บัคส์ที่ตายไป หากแต่เพียงโลภอยากได้ลูกแก้ววิญญาณปราณของเจียงเสี่ยวไป๋ล้วน ๆ
ฝ่ายวาตานาเบะ!?
ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋สั่นระริก
สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ฝ่ายวาตานาเบะนี่ ไม่ใช่แค่แผ่อิทธิพลมาถึงแดนตะวันออกเท่านั้นเหรอ แม้แต่ทางตะวันตกก็มีเรื่องแบบนี้ด้วย?
ขณะที่เขายังไม่ทันหายเชื่อ เจ้าต่างชาติวัยกลางคนด้านนอกที่ได้ยินเสียงดังในห้องก็พุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว
วินาทีที่ประตูถูกกระชากจนแตกออก เสียงระเบิดก็ดังกึกก้อง