"นี่มัน..."
บอนน่าชะงักไป มองแผ่นหลังของดีโม
พ่อเฒ่าคนนี้ เป็นถึงจ้าวเก๋าตัวจริงเลยทีเดียว
อย่างจนใจ บอนน่ากระแอมสองครั้ง แล้วกระโดดขึ้นเวทีประลอง "ขอโทษที เมื่อกี้หูฉันชาจากเสียงสั่นสะเทือนจนอื้อ ใครรู้บ้างว่าพวกเขาสรุปว่ายังไง?"
สิ้นเสียง คนในที่นั้นพากันตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหัวพร้อมกัน
"เฮ้อ!"
บอนน่าถอนหายใจ "นี่ปวดหัวจริง ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้กฎตั้งแต่ต้นจนจบ แบบนี้จะคิดยังไง?"
"ไม่ต้องคิดแล้ว!"
ทันใดนั้นเสียงไพเราะก็ดังขึ้น คนที่พูดคือเคที
เห็นเพียงดวงตาสีฟ้าอ่อนเหลือบมองไปทางเนเกล ถอนหายใจหนึ่งครั้ง "จัดเป็นเรื่องภายในตระกูลของเราเถอะ!"
พูดจบเคทีก็จากไป
บอนน่าฟังแล้วถอนใจโล่งอก
เขายังอยากให้เป็นแบบนี้เสียด้วยซ้ำ จะได้ไม่ต้องลำบากใจ
และเมื่อจัดเป็นเรื่องภายในของตระกูลแดนตันเอง ก็ไม่ต้องมีเรื่องยุ่งยากพวกนี้
ทางนี้ หลังจากเคทีออกมา ก็พบกับดีฟและโบว์แมนพอดี
ตอนนี้ดีฟอยากเอ่ยปากพูดอะไร แต่เคทีกัดริมฝีปากแดง "ไม่ต้องพูดแล้ว เอาศพเนเกลกลับตระกูลก่อนเถอะ!"
"ครับ!"
ดีฟพยักหน้าอย่างเคารพ แล้วส่งสัญญาณตาให้โบว์แมน
โบว์แมนเห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปทันที
ส่วนดีฟเดินตามหลังเคที
เคทีเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึงที่พักของตน เธอหยุดฝีเท้า ดวงตาสีฟ้าอ่อนมองดีฟ "เนเกลมีปัญหา ต้องให้นายสืบสวนว่ามันเกิดอะไรขึ้น!"