"ใช่!"
พอได้ยินคำสั่งเสียของอาจารย์ตัวเอง
ชายสองคนนั้นก็ไม่กล้าพูดอะไรอีกต่อไป
อีกฝ่ายใช้แค่ไก่เพลิงธรรมดา ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าจริงแท้
พรสวรรค์มันวางอยู่ตรงนั้นแล้ว
จะไม่ยอมรับก็ไม่ได้!
ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเจียงเสี่ยวไป๋เก่งขนาดนี้ ตอนแรกพวกเขาก็คงไม่ไปหาเรื่อง
จะได้ไม่มีเรื่องยุ่งยากแบบนี้เกิดขึ้น
"เฮ้อ!"
ทั้งสองคนสบตากัน ก็อดถอนหายใจไม่ได้
ส่วน ณ ที่สงบเงียบแห่งนั้น ชายชราผมขาวก็สังเกตเห็นแสงสิบแปดสีที่ลอยขึ้นด้านหลังได้เช่นกัน
เขาดูเหมือนจะเดาอะไรออก รอยยิ้มยิ่งทวีความเข้มข้น
หยิบหมากตัวหนึ่งวางลงไปพร้อมพูดว่า "พิสูจน์ตัวเอง ถึงจะเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น ฉันเองก็เคยทำแบบนี้มาก่อน ฉันถูก เขาก็ต้องถูกเหมือนกัน..."
"ยินดีด้วย ครั้งนี้ก็สิบแปดสีอีก!"
หน้าที่แท่นหินตรวจสอบ เจิ้งเหล่าเรียกสติกลับมา สายตามองไปที่ไก่เพลิงธรรมดาในอ้อมกอดของเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง
พูดจบประโยคหนึ่ง ริมฝีปากก็ขยับอีกครั้ง
จริงๆ แล้ว เขายังอยากพูดอีกสองสามประโยค
แต่กลับพบว่าตัวเองพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
เพราะจู่ๆ ก็รู้สึกว่า ณ ตอนนี้ จะพูดอะไรก็ดูจืดชืดไปหมด
ยังไงซะ ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายก็แสดงให้เห็นอยู่ตรงนั้นแล้ว!
ชายชราอีกคนยิ่งพูดอะไรไม่ออกเข้าไปใหญ่
ถานซงก็มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความตกใจเช่นกัน
ก่อนหน้านี้เขาก็คิดว่ามันเกี่ยวกับไก่เพลิงขนสีทองตัวนั้น ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว มันไม่เกี่ยวเลย!
ความแข็งแกร่งของเจียงเสี่ยวไป๋ เป็นของตัวเขาเอง
ไม่เกี่ยวกับสิ่งภายนอกใดๆ ทั้งสิ้น!